Het was stil vanochtend op Schiphol. Het vliegtuig naar Verona was met een handvol passagiers gevuld. Ik probeerde een manuscript te lezen, maar viel na enkele pagina’s in slaap. Echt wakker werd ik pas op de luchthaven van Verona. Tegelijk met het vliegtuig uit Amsterdam was een vliegtuig uit Catania geland. Toen ik de aankomsthal wilde verlaten, versperden vier mannen zonder uniform (een van hen droeg zelfs een oranje broek) de weg. Ze vroegen waar ik vandaan kwam en hoe ik heette. Ik vertelde de waarheid. De man met de oranje broek keek verbijsterd en liet mij daarna door. Maffiosi heten geen Van der Kwast.
Geschreven door Ernest op: woensdag 31 Oktober 2007 - 20:27:37
Fris
Voor Erasmus Magazine schrijf ik elke twee weken een column waarvoor ik op onderzoek uitga. Ik ga naar plekken waar studenten zijn, waar ze slapen, drinken, koken, kotsen en studeren. Gisteren was ik in de gebedsruimte van het Woudenstein-complex van de EUR. Want ook de biddende student moet worden geobserveerd. De gebedsruimte rook naar schoonmaakmiddelen. Geen onprettige geur na mijn laatste onderzoek in de toiletten van de universiteit. Ik viel toen tweemaal flauw (in twaalf uur), nu probeerde ik op goed geluk het oosten te vinden.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 30 Oktober 2007 - 07:29:13
Gezocht: publiek
Gisteren was ik bij Lezen Etcetera Live in boekhandel Selexyz Donner. Het publiek bestond uit oude vrouwen, kale mannen en één neger (mezelf niet meegerekend). De zaal zat vol. Maar vaak is een zaal ook leeg, of maar mondjesmaat gevuld. Ik heb zelf een keer mogen lezen in Selexyz Donner en toen bestond het publiek uit drie mensen: de boekhandelaar, de uitgever en de buurvrouw. Gelukkig liep er niemand weg.
Op zaterdag 17 november vindt de achttiende editie van Nur Literatur plaats. Schrijvers die voorlezen zijn o.a. Herman Brusselmans, Paul Mennes, A.L. Snijders en Ester Naomi Perquin. Dit is niet om te vleien, dit is een noodkreet: ik zou het leuk vinden als u er ook bij bent.
Geschreven door Ernest op: maandag 29 Oktober 2007 - 09:28:26
Bomen
De ijsmakers op de Oude Binnenweg in Rotterdam zijn vertrokken. Ze zijn hoog in de bergen, in Venas di Cadore, een dorp dat nog maar vierhonderd inwoners telt en dat de bomen steeds dichterbij ziet komen. (De mensen die er wonen zijn te oud om zelf nog hun hout te hakken.) Ik stond vanochtend voor IJssalon Venezia en bekeek de boodschap die de ijsmakers achter hadden gelaten. De winter gaat beginnen, dacht ik. En: Wat moet het heerlijk zijn om een bordje voor de deur te hangen met de tekst: ‘Tot ziens in maart.’
Geschreven door Ernest op: vrijdag 26 Oktober 2007 - 11:03:58
Yusef zegt
"Bij Allah," bulderde oom Oulilidad, "wie is daar?" En hij voegde nog een handje linzen aan de soep toe. Als er spotlights op mijn oom hadden gestaan, als er drie cameramannen om hem heen hadden gecirkeld en als er een homofiele regisseur af en toe een aanwijzing had gegeven ("Mohamed kun je dat zoutvaatje nog eens beroeren?"), dan had hij zo in een kookprogramma kunnen staan. Maar oom Oulilidad was thuis, in Marokko, in een land waar geen enkele man ooit de zin had geopperd: "Kun je dat zoutvaatje nog eens beroeren?" De eerste man die zo een zin kon uitspreken moest nog geboren en gestenigd worden.
Geschreven door Ernest op: donderdag 25 Oktober 2007 - 10:33:24
Haar
Omdat ik een half uur over had (mijn afspraak ging snel, ik had al drie espresso’s gedronken), besloot ik op weg naar mijn volgende afspraak een pruikenwinkel binnen te gaan. De verkoper keek mij verbaasd aan. Ik heb dik, donker Indiaas haar. Mijn vader is echter kaal, zijn schedel is een maanlandschap. Daarom zei ik: ‘Ik zoek een cadeau.’ De verkoper liet me verschillende haarstukken zien en voelen. Op een gegeven moment zei hij: ‘Dit is Braziliaans haar. Het is niet goedkoop, maar dan heb je ook wat.’ Ik probeerde een voorstelling van mijn vader met lang golvend Braziliaans haar te maken. En besloot: ‘Dit is precies wat ik zoek.’
Geschreven door Ernest op: woensdag 24 Oktober 2007 - 11:51:49
Ramp
De cd die ik gisteren wilde kopen, was nergens te krijgen. Dus kocht ik twee paar sokken. De verkoopster vertelde dat het patroon uit varkentjes bestond. Mijn moeder, die al een week bij mij in huis woont, zei dat ze zelden zulke vreemde sokken had gezien. En dat ze bang was, bang dat haar zoon niet alleen schrijver is maar ook nog homoseksueel. Twee grote rampen voor een kleine Indiase vrouw.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 23 Oktober 2007 - 08:49:37
Dag
Vandaag is een dag om naar de kleuren van de herfst te kijken zonder te denken dat alles vergeefs is. Een dag om naar kastanjes en eenden en honden te kijken, en naar een vrouw met rood haar die voorbij fietst. Een dag om citroentaart te eten. En een dag om je middelvinger op te steken naar hooligans in het verkeer. Vandaag is een dag om een nieuwe zonnebril te kopen, of een cd, of een grote warme winterjas.
Geschreven door Ernest op: maandag 22 Oktober 2007 - 13:38:58
Op kantoor
Boven een boksschool in Crooswijk, Rotterdam, houdt Stichting Rotown Magic kantoor. De stichting is een zogenaamde paraplustichting: er vallen meerdere initiatieven onder. Poëzietijdschrift Krakatau, stripmagazine Zone 5300 en podium voor de letteren en niets dan de letteren Nur Literatur. Het kantoor is ruim, de mensen die er werken zijn rustig en de planten lijken net echt.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 19 Oktober 2007 - 12:36:14
Moord
Na de lunch (twee kroketten op witte boterhammen) bestelde ik een espresso. De espresso was welverdiend: de nacht was kort, de ochtend lang. En mijn moeder logeert bij mij thuis. Toch kreeg ik een espresso uit de hel voorgeschoteld. Er was ook een storing met het pinautomaat in het café en de wifi-verbinding lag eruit. Maar de menselijke hand heeft daar geen rol in gespeeld. Mijn espresso was wel door die hand om zeep gebracht. Een moordlustig lichaamsdeel, de menselijke hand.
Geschreven door Ernest op: donderdag 18 Oktober 2007 - 16:49:33
Törggelen
In Brixen, een stadje ten noorden van Bozen, kun je heerlijk naar de sauna gaan. Er zijn verschillende baden (stoom, hete lucht, bubbel) en er is een zonneterras dat uitkijkt over de bergen rondom de stad. In die bergen heb ik gisteravond getörggelet. (‘Bei köstlichten Bauerngerichten und einem Glas “Nuien” den Tag gemütlich ausklingen lassen.’) Niet iets voor vegetariërs of moslims, maar die zie je dan ook weinig in de bergen van Südtirol.
Geschreven door Ernest op: woensdag 17 Oktober 2007 - 11:52:19
Weemoed
De kleuren van de herfst – rood, geel, oranje – stemmen mij weemoedig. Ik heb dezelfde gedachten als altijd, alleen dan veel treuriger. En het verleden dat nog niet zo oud is, komt mij voor als lang vervlogen, onherroepelijk verloren. Gelukkig zijn er kastanjes in Bolzano. Geroosterde kastanjes die je al wandelend eet uit een bruine papieren zak. Ze brengen troost, de kastanjes.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 16 Oktober 2007 - 10:35:54
Failliet
Als kind kon ik niet tegen mijn verlies, als volwassene gaat het me beter af. Afgelopen weekend moest ik oppassen op twee Italiaanse kinderen in een klein dorpje ten zuiden van Bolzano. We speelden Monopoly (Oostenrijkse uitvoering, munteenheid: Schilling). Ik ging failliet door een hotelovernachting in Salzburg. Vroeger had ik gehuild, nu dacht ik: romantisch.
Geschreven door Ernest op: maandag 15 Oktober 2007 - 07:51:41
Sei dabei
Geen dj’s, geen vj’s, geen vuurspuwers, geen didgeridoospelers. Geen rookmachines, geen stroboscopen, geen lasershows. Geen paaldansers, geen degenslikkers, geen stuntmannen. Geen discoballen, geen rekwisieten. Geen rappers, geen violisten. Maar: schrijvers. Vanachter een katheder, met een glas water en een microfoon. Zaterdag 17 november 2007, museum Boijmans van Beuningen. Nur Literatur 18, met Walter van den Berg, Herman Brusselmans, Iris Koppe, Paul Mennes, Ester Naomi Perquin, A.L. Snijders en Bernard Wesseling. (Toegang: 5 euro, reserveren[at]nurliteratur.nl)
Geschreven door Ernest op: vrijdag 12 Oktober 2007 - 09:21:25
Op straat
Mensen op straat aanspreken is niet mijn sterkste kant, zeker niet met een geurende plastic tas vuile was in mijn hand. Na een vergeefse zoektocht van een uur was ik echter over mijn schroom heen en vroeg ik voorbijgangers naar de dichtstbijzijnde wasserette. Mijn Frans is helaas een ramp, en het woord ‘laundry’ kent men niet in Dijon. Ten einde raad opende ik mijn plastic tas en hield de inhoud onder de neus van een voorbijganger. Hij wees mij de weg. Een vieze onderbroek doet wonderen.
Geschreven door Ernest op: donderdag 11 Oktober 2007 - 21:14:59
Knal
In de Bibliotheque Municipale van Dijon werkt een draconische bibliothecaresse. Ze ziet erop toe dat alle regels worden nageleefd. Ook al moet ze daar het mannentoilet voor binnenstormen. Er was een telefoon afgegaan, de eigenaar nam op en liep naar het toilet, de bibliothecaresse sprong op en snelde hem achterna. Iedereen die in de bibliotheek zat, keek op van zijn boek en staarde naar de deur van het toilet. Het duurde een minuut. Er klonk een knal. Toen kwam de man er levend uit. Even later volgde de bibliothecaresse. Ze had een triomfantelijke blik in haar ogen, maar geen glimlach op haar gezicht.
Geschreven door Ernest op: woensdag 10 Oktober 2007 - 08:22:17
Hotspot
In Dijon zijn plekken met gratis draadloos internet zeldzaam. De enige hotspot die ik heb kunnen vinden, is de McDonalds op de Rue de la Liberté. Omwille van de kwaliteit van het eten was ik negen jaar niet in een McDonalds geweest. Nu moet ik er elke dag naartoe, om mails te versturen, mails op te halen, en om stukjes als deze op mijn site te plaatsen. Iedereen mag gebruik maken van het internet, maar: consumptie is verplicht. De drie keer dat ik tot nu toe in de McDonalds in Dijon ben geweest, heb ik een Sundae ijsje, een espresso en een flesje Evian besteld. Het flesje Evian was veruit de beste consumptie.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 9 Oktober 2007 - 09:05:31
In Dijon
Het probleem van de vreemde stad is: waar ga ik werken? Waar kan ik er werken? Ik ben geen moeilijke schrijver. Aan geluiden en mensen stoor ik me niet. Maar niet overal is plek voor een schrijver. Hij is niet overal gewenst met zijn laptop, zijn stekker en verlengsnoer, en zijn karige bestedingspatroon. Het beste is dus ergens te gaan zitten waar anderen ook niet veel bestellen. In Dijon heb ik een goede plek gevonden. Bar Le Kent. Buiten, op het terras, zitten jonge mensen en toeristen. Ze genieten van de zon en bestellen het ene na het andere drankje. Binnen zitten oude mensen die anderhalf uur doen over een espresso; dronkaards die voor zich uit staren alsof ze er al niet meer zijn; vrouwen die gebogen over een totoformulier het leven verachten. En ik, ik zit er ook. Ik tik heel langzaam woorden in op mijn computer. Woorden die hopelijk de dagen die komen zullen overleven.
Geschreven door Ernest op: maandag 8 Oktober 2007 - 09:11:53
Mannen
Gisteren werden er temperaturen van boven de 25 graden Celsius gehaald in Strasbourg. Het was een dag om op terrasjes te zitten. Een dag waarop je bij de lunch begint met drinken en de rest van de dag naar vrouwen kijkt. Zo’n dag. Ik was op stap met mijn tante die dezelfde leeftijd heeft als ik. (Opa werd verliefd op een jonge vrouw en is nog een keer getrouwd.) Mijn tante keek ook naar vrouwen. Dit had niets met seksuele voorkeur te maken, maar alles met esthetiek. Tante zei: ‘Mannen zijn eigenlijk heel lelijk. Vrouwen zijn veel mooier.’
Geschreven door Ernest op: vrijdag 5 Oktober 2007 - 08:02:46
Groot en rood
Mijn Indiase moeder heeft als stelregel: ‘Alles wat langs de weg groeit mag je plukken.’ Tijdens vakanties (in mijn jeugd) werd de auto vaak langs een landweg geparkeerd en werd ik aangespoord om fruit te plukken. Een dief heb ik me nooit gevoeld. Als kind geloofde ik de stelregel van mijn moeder. Nu (in de Elzas) maak ik met mijn opa elke dag een wandeling van een uur door de velden. In de bomen hangen nog appels. Mooie, grote, rode appels. Mijn opa plukt ze en steekt ze in de zak van zijn jas. En ik? Ik let op of de boer er niet aan komt. Want we zijn appeldieven.
Geschreven door Ernest op: donderdag 4 Oktober 2007 - 07:23:05
Geheim
Bier drinken is niet mijn sterkste punt. Ik houd meer van wijn. Maar ik heb vaak het idee dat het ongepast is om wijn te drinken als anderen bier drinken. (Ik heb wel meer vreemde ideeën, de laatste tijd.) Mijn half-oom nam mij gisteren mee naar een kroeg waar men het bier zelf brouwt. Geen plek dus om een glas wijn te bestellen. We dronken verschillende glazen bier, oplopend in sterkte. De Amerikaanse schrijver Charles Bukowski vertelde ooit een interviewer zijn geheim: ‘Ik sta nooit voor de middag op.’ Misschien had ik vandaag ook moeten uitslapen. Want één ding is zeker: dit wordt een slechte schrijfdag.
Geschreven door Ernest op: woensdag 3 Oktober 2007 - 08:17:14
Genoeg
Mijn grootvader woont in Lampertheim, Frankrijk. Het is hier rustig en de lucht ruikt naar hooi. Ik zal een week bij mijn opa logeren en schrijven aan een verhaal met de werktitel: Een slecht vijgenjaar. De avond van mijn aankomst in Lampertheim ben ik met mijn opa gaan eten in een restaurant waar hij vaker komt. We aten veel vlees en praatten over de dood. Mijn opa vindt het genoeg geweest. Het moet allemaal niet te lang meer duren. Maar naar jonge vrouwen kijkt hij nog graag. En ik ook. Dus het wordt waarschijnlijk een gezellige week.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 2 Oktober 2007 - 08:00:10
Bonnetje
Zondag was er een boekenmarkt in Rotterdam, en omdat ik zaterdag de was al had gedaan, vond ik dat ik naar de markt kon gaan. (De badkamer, het toilet, de keuken en de slaapkamer konden nog wel even wachten. Schone onderbroeken eerst.) Op de boekenmarkt vond ik een kraampje van de reizende boekhandel Louis Tinner. In tegenstelling tot het gelijknamige personage uit De man die werk vond en Nog drie keer slapen en ik word wakker van Herman Brusselmans, was de boekverkoper een vriendelijke, timide man. Of zou hij toen ik een bonnetje vroeg hebben gedacht: ‘Verder nog iets? Een dreun tegen je kop? Een stomp tegen je muil? Een schop in je hol?’
Geschreven door Ernest op: maandag 1 Oktober 2007 - 08:23:16
