In het kader van dingen die je moet hebben gedaan voordat je sterft, las ik vandaag voor met een duikbril op. Ik was te gast op het 10e Congres Wondgenezing & Wondbehandeling. De bedoeling was dat er met tomaten naar mij zou worden gegooid, maar de verhuurder van de zaal vreesde voor zijn inrichting. Dus werden het waterballonnen. Ik had behalve een duikbril ook een badmuts op. En inderdaad: je moet het één keer hebben gedaan.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 30 Oktober 2009 - 20:11:56
Simkaarten
Op het centraal station van Amsterdam stond een kraampje. Twee jongens die prepaid simkaarten verkochten: ‘Wie 10 euro betaald, ontvangt 20 euro.’ Je vraagt je af waarom de ene persoonsvorm een -d is toebedeeld en de andere een -t. Je hoopt dat het iets te maken heeft met gehoor of gevoel. Willekeur is zo lelijk.
Geschreven door Ernest op: donderdag 29 Oktober 2009 - 21:38:12
Bokstraining
Op donderdag vijf november is ome Wim te gast in De Unie Late Night. De liefste bokser van Rotterdam, althans zo hebben we hem aangekondigd op de flyer. ‘Ik weet niet of ik lief ben,’ zei ome Wim gisteren bij een bokstraining die ik bijwoonde. ‘Ik ben oud.’
Geschreven door Ernest op: woensdag 28 Oktober 2009 - 09:25:58
Matras
Ik fietste weg bij schrijfster Sanneke van Hassel met een kinderstoel, een matras, een xylofoon en een stapel kinderboeken. Een halsbrekende rit, even daarvoor dronken we nog espresso aan de keukentafel en praatten gemoedelijk over literatuur. Op 26 februari 2010 verschijnt de debuutroman van Van Hassel: Nest.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 27 Oktober 2009 - 08:13:42
Gebroeders
Zaterdag zag ik de voorstelling De gebroeders Karamazov van het Ro Theater. Een theaterstuk naar de roman van Dostojevski. Drie uur lang, met pauze, en een glaasje vodka na afloop. Ondanks het formidabele spel ontroerde de voorstelling niet. Ik vond het zelfs een tikkeltje saai. Je vraagt je af waarom regisseuse Alize Zandwijk (van wie ik een fan ben) De gebroeders Karamazov op de planken brengt, wat haar heeft geraakt. Dat is iets wat je wilt weten als maker. Zoveel werk, zoveel toewijding, maar waarom?
Geschreven door Ernest op: maandag 26 Oktober 2009 - 06:46:45
Het papier
De laatste dag in India. Het was een vruchtbare tijd. Gebeurtenissen, verhalen, flarden. En veel details. Het is natuurlijk altijd de vraag hoeveel er het papier zal halen. Maar ik heb goede hoop. De familie van mijn moeder is vreemd genoeg.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 23 Oktober 2009 - 08:12:01
Welbevinden
Terug in Noida, terug bij mijn oom en tante. Ze zorgen goed voor mij en zijn opgerecht geïnteresseerd in mijn welbevinden. Auntie Sitara vraagt regelmatig naar mijn stoelgang. Soms kan ik tweehonderd woorden schrijven zonder informatie te verstrekken over mijn ontlasting, soms maar tien.
Geschreven door Ernest op: donderdag 22 Oktober 2009 - 15:32:22
Spookstad
In de eeuwenoude spookstad Fatehpur Sikri is het gebruik om een wens te doen. Mijn gids stond er op dat ik ook een wens zou doen. Nageslacht zou gegarandeerd zijn. Ik vertelde hem dat ik al nageslacht had. ‘Dat maakt niet uit,’ fluisterde hij. ‘Meer nageslacht is ook gegarandeerd.’
Geschreven door Ernest op: woensdag 21 Oktober 2009 - 08:45:39
Buiken
Er waren Brabantse toeristen bij de Taj Mahal. Drie dikke buiken. Sommige Indiërs keken langer naar hen dan naar het wereldwonder. Verschillende gidsen boden hun diensten aan, maar de Brabanders hadden geen zin in een rondleiding. Ze wisten zelf wel de weg. Ik hoorde een van hen zeggen: ‘Je kunt ’m gewoon niet missen.’
Geschreven door Ernest op: dinsdag 20 Oktober 2009 - 13:22:19
Veel familie
Afgelopen zaterdag was het Diwali in India, een soort van oud en nieuw, inclusief vuurwerk en dronkenschap. Maar ook met cadeaus voor vrienden en familie, veel familie. Ik ging met neef Ravi winkelen. In vier uur tijd bezochten we een markt, een shopping mall en een winkelstraat. Totaal dongen we achtduizend roepie af.
Geschreven door Ernest op: maandag 19 Oktober 2009 - 06:33:24
Uncle
Na een lange zoektocht vond ik het huis van uncle Yashpal, de enige nog levende broer van mijn moeder. Hij herinnerde zich mij nog als baby. Verder zweeg hij vooral. Volgens mij was hij door mijn moeder gewaarschuwd, want zijn lippen lieten ook dit nog los: ‘So, you are a writer now.’
Geschreven door Ernest op: vrijdag 16 Oktober 2009 - 09:06:23
Kookles
Mijn tantes gaven mij een kookles. Hoe rijst te maken die niet kleeft. Ze vertelden mij welke stappen ik moest doorlopen en welke ingrediënten ik moest toevoegen. Ook werd de snelkookpan gedemonstreerd. Auntie Jasleen: ‘It saves a lot of time.’ Auntie Sitara: ‘And you can use it for a lot of preparations.’ Ze zouden op tv moeten.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 13 Oktober 2009 - 13:46:55
In Ghaziabad
Auntie Jasleen is mijn moeder in het kwadraat. Een onvermoeibare vrouw. Ze woont in Ghaziabad. Haar trots is haar huis, een gigantisch pand dat ze alleen bewoont. Geen man hield het vol bij haar, de servant rende weg. Ik verblijf nu drie dagen bij mijn tante en ben begonnen te bidden.
(De foto is genomen in Delhi en kostte tien roepie. Mijn tante wilde niet meer dan vijf roepie betalen. Vandaar de wat gespannen kaken.)
Geschreven door Ernest op: maandag 12 Oktober 2009 - 06:16:04
Chauffeur
Voor het eerst van mijn leven beschikte ik over een chauffeur. Vinod was zijn naam. Vrijwel de enige woorden Engels die hij sprak, waren: ‘English problem.’ Ik werd door de verkeershel van Delhi geloosd en zag Connaught Place, Qutb Minar, Red Fort en Khan Market. Soms kreeg ik uitleg van de chauffeur, uiteraard in het Hindi.
Geschreven door Ernest op: zondag 11 Oktober 2009 - 15:01:44
Zeven zussen
Op de foto: de zeven zussen van mijn moeder, en haar twee broers. Zelf zit mijn moeder nog in de buik van haar moeder. Een heel vrolijke vrouw, volgens mijn tante (zittend op de grond, derde van links). Ik luister naar veel verhalen over de familie Ahluwalia. Het verleden dat eindelijk tot mij komt, de biografie van mijn voorouders.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 9 Oktober 2009 - 11:08:16
Dr. Ernest
Uncle Kakar haalde mij op van het Indira Gandhi International Airport. Hij had een bordje om zijn nek met: "Dr. Ernest." Waarschijnlijk heb ik de titel te danken aan mijn moeder. Zij heeft altijd gewild dat ik dokter zou worden. De familie in India moest even wennen aan het feit dat ik schrijver ben, maar nu vinden ze het heel interessant. Om de paar minuten komt mijn tante kijken wat ik aan het doen ben achter de computer. "Are you writing?" vraagt ze. Waarop ik dan antwoord: "Yes."
Geschreven door Ernest op: woensdag 7 Oktober 2009 - 11:44:05
Bonbons
De ambassade van India heeft mij een visum verstrekt. In twee weken zal ik zoveel mogelijk zussen van mijn moeder opzoeken. In Delhi, in Noida, in Ghaziabad. Op verzoek van mijn moeder neem ik Belgische bonbons (in totaal drie kilo) mee. Het schijnt dat Indiërs daar dol op zijn.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 6 Oktober 2009 - 07:06:51
Leeftijd
Schrijver Jaap Scholten vertelde mij in Club Vibes in Rotterdam over de ideale leeftijd van de vrouw: ‘Je eigen leeftijd gedeeld door twee, plus zeven.’ Drie uur eerder had hij voorgedragen op het Geen Daden Maar Woorden Festival. Hij was de enige man in pak in Vibes, dansend op Michael Jackson.
Geschreven door Ernest op: maandag 5 Oktober 2009 - 09:56:48
Visum
‘U heeft geen visum,’ zei de dame van de KLM vanmorgen. Ik mocht niet mee met het vliegtuig naar Delhi. In Den Haag kon ik terecht bij India Visa Service, een soort van tandoori-afhaaltoko, alleen dan voor visa. Maandag krijg ik een stempel. Nu terug naar Rotterdam, waar ik mijn koffers maar niet zal uitpakken.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 2 Oktober 2009 - 13:42:10
Ondergoed
Vanavond vindt de zesde editie plaats van De Unie Late Night. Ik mag een ode brengen aan de stamppotkoning van Rotterdam, en ga in gesprek met schrijver Marcel Möring over goedkoop ondergoed. Enfant terrible van de Milanese letteren Raoul de Jong schuift ook aan. Van zijn hand verschijnt binnenkort in Italië: Baby it’s you, een musical boek. Verder een optreden van Choca Alcazaba Quartet. En een korte film van Godfried de Vries. Kom! Kijk! Luister!
Geschreven door Ernest op: donderdag 1 Oktober 2009 - 10:55:11
