Het ziet ernaar uit dat Mama Tandoori wordt verfilmd. Het contract is in de maak. Mijn moeder onderhandelt ook mee. Ze eist vijftienhonderd vrijkaarten voor de premičre en een rol in Mama Tandoori The Movie. De hoofdrol.
Geschreven door Ernest op: maandag 31 Mei 2010 - 14:17:32
Zomertrailer Mama Tandoori
Geschreven door Ernest op: vrijdag 28 Mei 2010 - 09:49:46
Een brood
Ik ontwaak in het dorp van mijn schoonouders. Wijngaarden, zon, kleine kinderen op blote voeten. Ik wandel naar de bakker voor een brood en een pak melk. De bakker kent mij niet. Hij vindt dat vreemd, dat zie ik aan zijn blik. Op de terugweg (heuvel op) haal ik een oude man in.
Geschreven door Ernest op: donderdag 27 Mei 2010 - 10:23:18
The famous silence
Ik lees The Sheltering Sky aan Kalterer See. Er zijn weinig toeristen. Vier berjaarden, een echtpaar zonder kinderen. Ik probeer de stilte te horen die Paul Bowles beschrijft: “Even as she stood in the window she was struck with the silence of the place. She could have thought there was not a living being within a thousand miles. The famous silence of the Sahara. She wondered if as the days went by each breath she took would sound as loud to her as it did now, if she would get used to the ridiculous noise her saliva made as she swallowed, and if she would have to swallow as often as she seemed to be doing at the moment, now that she was conscious of it.” Maar mijn zoontje schreeuwt dat ik een koprol moet maken.
Geschreven door Ernest op: woensdag 26 Mei 2010 - 14:37:27
De gastheer
The sheltering sky van Paul Bowles wordt gelezen door onze leesclub. We komen zaterdag bijeen en zullen Marokkaans eten. De dresscode is nog niet bekend. Ik neem in ieder geval zand mee voor de gastheer. Zoals ik vorige keer wodka meenam voor de gastvrouw, maar toen lazen we Knut Hamsun.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 25 Mei 2010 - 08:53:09
De hele dag
De eerste dag in de bergen. Het gras is hoog, de weiden zijn geel van de paardenbloemen. Het ruikt naar kruiden. Op een open plek in het bos speel ik een potje voetbal tegen jongetjes met rode wangen. De doelpalen zijn van kleine boomstronken die in de winter zullen worden opgestookt. Maar de winter is nog ver weg. We blijven de hele dag in de bergen. Op de terugweg lopen we langs dezelfde weiden. De hemel is roze, de paardenbloemen hebben zich gesloten.
Geschreven door Ernest op: maandag 24 Mei 2010 - 10:38:11
Tineke
Op donderdag 3 juni mag ik tijdens De Unie Late Night een ode brengen aan de mooiste barvrouw van Rotterdam. Tineke Speksnijder van café De Schouw. Ze is misschien ook de felste tegenstander van het rookverbod. Ik geloof dat ze meer dan 40.000 handtekeningen heeft verzameld, hoewel in De Schouw nauwelijks tachtig bezoekers passen.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 21 Mei 2010 - 08:03:00
Auto
Ik kocht mijn eerste auto in de winter van 1999 in Nieuw-Zeeland. Een witte Triumph 2500 TC uit 1976. De verkoper heette Arthur Bishop en zei: ‘Ik heb gisteren nog met deze auto gereden, dus je kunt er een heel eind mee komen.’ De verkoper woog zeker 130 kilo. Vandaag kocht ik mijn tweede auto, een Citroën Xsara Picasso. De verkoper woog misschien zestig kilo. Hij zei: ‘Dit is een heel degelijke auto.’ Ik had meer vertrouwen in de woorden van Arthur Bishop.
Geschreven door Ernest op: donderdag 20 Mei 2010 - 21:09:18
Leesbril
Ik zag vandaag een vrouw die te oud was voor haar kleding. Ze dronk een espresso op een terrasje en las de krant. Een kort rokje, een strak truitje en een leesbril. Ik dacht aan mezelf, over vijfenveertig jaar, ver weg van de stad, haar uit mijn oren, kromgebogen over een boek. En niemand die mij wil zien.
Geschreven door Ernest op: woensdag 19 Mei 2010 - 18:31:34
Mijn dagen
In Italië begin ik mijn dagen in de bar van het museum voor moderne kunst. Ik drink espresso, ik lees de krant. Ik praat over voetbal met het bedienend personeel. Zolang ik de naam van Klaas-Jan Huntelaar beter uitspreek dan de kelners, ben ik een expert.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 18 Mei 2010 - 11:29:53
Afgesloten
Terug in de kelder van de bibliotheek. Afgesloten van de wereld. Geen internet, geen telefoon. Geen interviews, geen optredens, geen etentjes in Indiase restaurants. De deadline bepaalt weer de dagen. De tijd tikt anders. Woord voor woord, zin voor zin. Het geluid van hoge hakken een verdieping hoger is de enige bedreiging.
Geschreven door Ernest op: maandag 17 Mei 2010 - 09:30:56
Pornografisch
Via het balkje “zakelijk” op deze site krijg ik zo nu en dan een verzoek voor een opdracht. Schrijvers moeten ook eten. Onlangs bereikte mij het verzoek van een Vlaams magazine, of ik een pornografisch verhaal wilde schrijven. Even vraag je je af waarom ze bij jou zijn uitgekomen. Er zit vrijwel geen seks in mijn werk. Espresso, ja. Rode peper, ook. Deegrollers, ook. Misschien zijn het de deegrollers geweest.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 14 Mei 2010 - 20:53:13
Diner
Gisterenavond was ik te gast tijdens een literair diner dat georganiseerd was door Boekhandel Van der Meer (Noordwijk). Uiteraard vond het diner plaats in een Indiaas restaurant. Samosa’s, lamb tikka en natuurlijk tandoorikip. Vandaag word ik geďnterviewd door een journalist van De Pers. Dat interview vindt ook plaats in een Indiaas restaurant. Drie andere interviewers gingen hem voor in dit restaurant. De eigenaar is heel blij met mij, maar ik kan intussen geen tandoorikip meer zien.
Geschreven door Ernest op: donderdag 13 Mei 2010 - 12:42:54
Lijst
De Bestseller 60 is de AEX-index voor schrijvers. Elke week wordt op woensdag de lijst van bestverkochte boeken gepubliceerd. Sinds kort ververs ik op deze dag ook tientallen malen de pagina van de Bestseller 60 in mijn browser. Tot mijn verrassing word ik deze week gesandwicht door Margriet de Moor en Franca Treur.
Geschreven door Ernest op: woensdag 12 Mei 2010 - 12:54:08
Majesteit
Via Twitter vernam ik dat kunstenares Hester Scheurwater mijn boek leest in Hongarije. Ik vind haar werk intrigerend, omdat ik het meer dan mooi vind. Fotograaf Vincent Mentzel (meerdere malen bedreigd door mijn moeder) liet mij even ervoor via Facebook weten dat hij Mama Tandoori aan Koningin Beatrix had overhandigd. Mentzel vertelde Hare Majesteit dat ze voorkomt in het boek. Ik ben benieuwd wat de koningin van mijn werk vindt.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 11 Mei 2010 - 01:15:23
The Musical
Morgen heb ik een afspraak met een musicalproducent in Den Haag. Hij ziet iets in Mama Tandoori The Musical. Wat precies weet ik niet. Misschien denkt hij het succes van Mamma Mia! te kunnen herhalen. De ondertitel van deze musical kan in ieder geval gehandhaafd worden: ‘The Smash Hit Musical.’
Geschreven door Ernest op: maandag 10 Mei 2010 - 09:04:14
Klein
Ik houd van kleine literaire avonden, intiem en ongedwongen. Liefst in een huiskamer of de bovenzaal van een slechtlopend restaurant. Twintig, dertig bezoekers. Deels bekenden, de rest: toevallige passanten. Korte voordrachten, kleine geschiedenissen. En tussendoor: sprookjesachtige muziek. Op dinsdag 11 mei ben ik te gast bij de avondkapper van Rotterdam, Montie. Hij presenteert De salon van de verloren haren. Loop langs en luister.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 7 Mei 2010 - 20:54:42
Quote
Herman Koch leverde een quote voor Mama Tandoori. In het kader van Moederdag heb ik mijn moeder ook gevraagd een quote te leveren: ‘Dit boek moet elk kind aan zijn moeder geven, anders kom ik langs met mijn deegroller.’ Overigens lees ik zaterdag, de dag voor Moederdag, voor uit mijn boek tijdens Nur Literatur. Na afloop verkoopt boekhandel De Balustrade boeken en signeer ik graag. Voor moeder.
Geschreven door Ernest op: donderdag 6 Mei 2010 - 09:04:07
Van tv
De rust is wedergekeerd. Mijn moeder is vanochtend teruggevlogen naar Toronto. De grondstewardess herkende haar van tv, maar dit leidde niet tot een versoepeling van de bagageregels. Tot groot verdriet van mijn moeder. Ze moest veertien kilo in Nederland achterlaten.
Geschreven door Ernest op: woensdag 5 Mei 2010 - 14:28:18
Ruitenwissers
Mijn moeder dwong mijn vader gisteren in restaurant India Paradise een bestelling te bezorgen. De vaste jongen kon het bezorgadres niet vinden. Dus werd mijn vader op pad gestuurd, in een auto waarvan de ruitenwissers het niet deden. (Mijn moeder: ‘In India heeft niemand ruitenwissers.’). Het bleek om een adres in een flat te gaan. Mijn vader deed er een halfuur over om het te vinden. Het eten was lauw, maar dat weerhield de klant er niet van om twee euro vijftig te tippen.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 4 Mei 2010 - 07:30:35
Huizenprijs
De Tiberiaslaan in Rotterdam speelt een aanzienlijke rol in Mama Tandoori. Toen mijn ouders er gingen wonen, schrokken de buren zich rot: ‘In hun ogen moet het blauwe busje een omgekeerde vuilniswagen zijn geweest. Steeds werd er een nieuwe lading inboedel op de stoep gestort. Er ontstond al snel een berg van elektrische apparatuur, fietsen en meubels. Een berg die de volgende dag, bij het gloren van de ochtend, nog steeds op de stoep lag. De verhuizing duurde inmiddels meer dan achtentwintig uur. Na elke rit riep mijn vader: “Ik ga nooit meer verhuizen!”’ Dit weekend was ik op bezoek bij mijn ouders. Op de stoep kwam ik de buurman tegen. Hij zei dat de huizenprijs in de straat was gedaald door mijn boek.
Geschreven door Ernest op: maandag 3 Mei 2010 - 07:39:28
