De vogels in de achtertuin wekten mij met hun drukke geluiden. Ik was klaarwakker, maar wilde nog niet opstaan. Het was donker buiten, te donker voor de tijd van het jaar. Collega Mustafa Stitou raadde me in de nacht volgend op Nur Literatur 20 de Zweedse dichter Tomas Tranströmer aan. Ik lees nu soms een gedicht over dromen en schepen en air mail. En vanochtend vroeg las ik Espresso, over ‘Kostbare opgevangen druppels/ vervuld van dezelfde kracht als Ja en Nee.’
Geschreven door Ernest op: vrijdag 30 Mei 2008 - 07:51:50
Zonnebril
Gisteren was de opening van het Strand aan de Maas, tevens opening van de Rotterdamse Zomerfestivals. Ik ging ernaartoe met de tomatenmaffia, want we hadden gehoord dat er ook tomatenhandelaren zouden zijn. Of tenminste mensen die in de tomaten zitten. Om halfzeven hadden we beet. We spraken met W., een zonnebankbruine man met zonnebril. In de Dolomieten zou hij voor skileraar door kunnen gaan, in een Pools bordeel voor pooier. Op het strand kwam hij heel betrouwbaar over. ‘Geen probleem,’ hoorden we hem zeggen. ‘Ik zorg voor vierhonderd kilo rotte tomaten.’
Geschreven door Ernest op: donderdag 29 Mei 2008 - 07:35:09
Sumoworstelaar
Vanuit mijn schrijfplek kijk ik sinds kort op een oranje uitspanning. Het EK staat voor de deur. Ik ben benieuwd of de buren ook oranje outfits aan zullen trekken. Misschien gaan ze als leeuw in de tuin zitten, of als sumoworstelaar. Zelf zal ik er bij lopen als Bollywoodprins, maar dit heeft niets met het EK te maken. Alleen voor de literatuur verkleed ik me. Niet voor carnaval, niet voor Koninginnedag, niet voor het EK. De literatuur en niets dan de literatuur.
Geschreven door Ernest op: woensdag 28 Mei 2008 - 08:41:10
Gelukkig
Vandaag was mijn eerste espressoloze dag sinds lange tijd. Dit als gevolg van een zwakke maag. (Mijn anus was vannacht een fontein.) Gelukkig heeft de familie Kluun, waar ik vanmiddag was, niets gemerkt van mijn ontregelde darmen. Maar misschien komt dat door de pasgeboren baby Lola die ook een poepje kan laten ruiken. In de trein terug naar Rotterdam kwam er in ieder geval niemand tegenover mij zitten.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 27 Mei 2008 - 17:48:49
Date
Vanavond heb ik sinds lange tijd weer eens een date. Ik ga met mijn bloemist naar Indiana Jones 4. Mijn bloemist geeft op zonnige dagen korting en heeft een borstverkleining ondergaan, meer weet ik niet van haar. Ik hoop dat ze van Harrison Ford houdt.
Geschreven door Ernest op: maandag 26 Mei 2008 - 08:39:27
Mooie dag
Vanmorgen ben ik naar IJsselmonde gereisd om een zwart koffertje op te halen. De man die mij het koffertje overhandigde had lang haar en vroeg of ik de inhoud wilde zien. Ik schudde mijn hoofd en verliet het pand. In de metro kwam er iemand naast mij zitten. Hij zei: ‘Wat een mooie dag.’ Ik legde voor de zekerheid mijn hand op de koffer.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 23 Mei 2008 - 12:46:54
Finale
De eerste helft van de Champions Leage finale miste ik omdat ik terechtkwam op de opening van de eerste solotentoonstelling van Marije Vogelzang. Ik ontbijt graag in haar prachtige zaak Proef. De tweede helft, verlenging en penalty’s zag ik in het Sparta-café van Rotterdam. De meerderheid van de bezoekers was voor Chelsea, sommigen waren voor Manchester United, een enkeling zat gewoon dronken aan de bar.
Geschreven door Ernest op: donderdag 22 Mei 2008 - 08:21:25
Duizend stukken
Medewerkers van de National Gallery in London haalden een schilderij van de muur, maar dat ging niet helemaal goed. Het schilderij brak in tweeën. Zelf liet ik gisteren een vaas in duizend stukken vallen. In een volgend leven wil ik handiger zijn, misschien kan ik dan eindelijk sleutelen aan een oude rode auto met opendak.
Geschreven door Ernest op: woensdag 21 Mei 2008 - 07:13:56
Prins
Van 12 tot en met 14 juni sta ik op de Parade in Rotterdam met de voorstelling Bollywoodstories & andere fabelachtige verhalen. Vandaag ga ik voor een magazine op de foto als Bollywoodprins. Ik draag een tulband, wijde broek en olifantensnuit. En op mijn voorhoofd prijkt een bindi. De bindi heb ik geleend van een vriendin van mijn moeder. Ik mocht kiezen uit alle kleuren van de regenboog. Ik besloot een rode te kiezen, een rode ‘super lady-care’ bindi.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 20 Mei 2008 - 08:02:58
Vergeten plekken
Zondag werd in boekhandel Selexyz Donner het boekmagazine WIA4 gepresenteerd. De verkoopopbrengst gaat volledig naar de Sunday Foundation, een initiatief van Hugo Borst en Sander de Kramer. De Sunday Foundation biedt hulp op de vergeten plekken op aarde, zoals Sierra Leone. Het land waar een op de drie kinderen niet ouder wordt dan vijf jaar. Het boekmagazine werd goed gekocht na afloop van de presentatie. Zelf kocht ik ook een exemplaar, want medewerkers die belangeloos een bijdrage (een kort verhaal) aan het boekmagazine hadden geleverd moesten ook betalen. Voor mij in de rij van de kassa stond een vrouw met een exemplaar van WIA4 en Bereik én behoud je ideale gewicht van Sonja Bakker. Een bijzondere combinatie.
Geschreven door Ernest op: maandag 19 Mei 2008 - 07:52:08
Heel voorzichtig
Bij het herlezen van nooit afgeronde verhalen kwam ik een tekst tegen die ik in 2005 heb geschreven naar aanleiding van een brief van mijn opa. Hij antwoordt op een onbeschaamde vraag mijnerzijds: ‘Wat dat eerste kusje betreft, ik was een jaar of vijf en had bij mijn nichtje gelogeerd. Die had een vriendinnetje met mooie blonde vlechtjes en wilde steeds met mij op de schommel en zo zijn we aan het kussen geslagen.’ Het citaat staat in het nooit afgeronde verhaal. Ik weet niet meer of de woorden die volgen van mijn hand zijn of van mijn grootvader, of het een verhaal is of deel uitmaakt van de brief: ‘Dat weet ik nog steeds, maar de vele kusjes die volgden, ben ik voor een groot deel vergeten. Soms herinner ik me nog een naam of de haarkleur van een meisje, maar de kussen, althans de plekken (in een parkje achter een boom of op het schoolplein), de tijdstippen (’s avonds in de zomer of in het donker van de winter), en hoe mooi of hoe lang, lekker of vreemd de kussen waren, weet ik niet meer. Alleen de kus met Iris, want zo heette ze ook nog eens, kan ik me met huid en haar herinneren: het was in de middag, in mei, de zon scheen, want we hadden het warm, en ik wilde eigenlijk in de zandbak spelen, maar wist dat ik dat niet mocht omdat ik mijn nette kleren aan had, logeerkleren. Dus liet ik me meevoeren naar de schommel. Het was een bootschommel, ik weet niet of die tegenwoordig nog bestaan, of jij er ooit in een hebt gezeten. We gingen niet zo hard, Iris wilde rustig schommelen; er gingen verhalen dat je over de kop kon gaan met zo’n schommel en dat er al enkele kinderen waren uitgevlogen. We wilden niks breken. We wilden heel voorzichtig zijn. Aan de kus denk ik overigens niet vaak terug, eigenlijk heel soms maar. Vraag me niet teveel naar het verleden. De meeste momenten van mijn leven zijn opgelost in de vergetelheid, die de laatste tijd steeds meer tot zich neemt.’
Geschreven door Ernest op: vrijdag 16 Mei 2008 - 07:45:15
Snor
Op zaterdag 24 mei vindt de twintigste editie van Nur Literatur (met o.a. Sanneke van Hassel, Mustafa Stitou en Tommy Wieringa) plaats in de Rotterdamse Schouwburg. Omdat het een jubileumeditie is, is er een dresscode. De dresscode luidt: ‘goud’, maar is niet verplicht. Het wordt echter wel op prijs gesteld als je gouden sokken, schoenen of hotpants aanhebt. Wie geen gouden kledingstukken heeft, mag uiteraard zijn snor goud verven. Wie geen snor heeft, kan ook zijn nagels lakken of zich bij de tandarts een gouden tand laten aanmeten. Genoeg mogelijkheden. Er zijn nog een aantal kaarten, dus reserveer snel hier.
Geschreven door Ernest op: donderdag 15 Mei 2008 - 07:42:24
Lijdzaam moet men de hel ondergaan
Ryanair-vlucht FR6406 heeft zoveel vertraging dat passagiers een waardebon wordt aangeboden om een versnapering te kopen. De bon wacht op ons op het kantoor van Ryanair, in de vertrekhal. Alle passagiers gaan naar het kantoor, en daarna met de bon in de hand terug naar de gate. Voor de tweede keer vandaag doe ik mijn riem uit, haal mijn zakken leeg, trek mijn jasje uit, leg mijn laptop in een apart bakje, en voor de tweede keer vandaag loop ik door een detectiepoortje dat begint te piepen. De douanier herkent me niet en begint me weer te fouilleren met zijn zwarte handschoenen aan. De bon heeft een waarde van vijf euro en kan worden besteed aan een sandwich en non-alcoholische drank.
Geschreven door Ernest op: woensdag 14 Mei 2008 - 07:34:49
Zand
Op het strand van Valencia (eindelijk zon, eindelijk een duik in de zee) begroeven twee broers elkaar. Ik kan me herinneren dat mijn broer me vroeger ook heeft begraven onder het zand. Hij deed dat zo goed dat ik er niet meer uitkwam. Uiteraard riep ik mijn ouders te hulp, maar die vonden het wel rustig, Ernest onder het zand. In de auto terug heb ik wraak genomen door mijn longen uit mijn lijf te schreeuwen. Ik was een druk kind. Laat ik hopen dat het niet erfelijk is.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 13 Mei 2008 - 04:54:01
Paraplu
De stier woog 434 kilo. De matador droeg de poëtische naam Juan Carlos Venagas. Publiek was er amper zondag tijdens de ‘gran novillada con picadores’. Misschien kampt het stierenvechten net als de literatuur met teruglopende interesse. Of zou het door het weer komen? Er is de afgelopen dagen in Spanje meer regen gevallen dan in het hele eerste kwartaal. Eerder op de dag was ik getuige van een ruzie tussen een Nederlands echtpaar. De vrouw riep naar haar man: ‘Wat een kutweer.’ ‘Wat kan ik daar aan doen?’ was zijn respons. De vrouw: ‘Jij wilde naar Valencia.’ Er werd nog met een paraplu gegooid, en toen was het over. De matador ging hardhandiger te werk.
Geschreven door Ernest op: maandag 12 Mei 2008 - 08:56:41
Laagseizoen
Afgezien van het onophoudelijke ruisen van de zee is het stil in Oliva. Het is laagseizoen. De enige toeristen zijn bejaarden. In restaurants kijken kelners verveeld uit hun ogen. Winkelpersoneel slaapt op de toonbank. Ik schrijf en lees en aai katten.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 9 Mei 2008 - 09:28:21
Dak
De verhuurder van het appartement is 81 en heet Ana. Morgen wordt ze geopereerd in Valencia. Aan haar knie, als ik het goed begrijp. De mensen in Oliva, een strandplaats die slaapt in mei, hebben een onverstaanbaar dialect. Of zou het door de tandeloze mond van Ana komen? Ik vraag haar of er internet is in het appartement. Ana schudt haar hoofd. ‘Er is een koelkast,’ zegt ze, ‘een oven, een warme douche.’ Volgens mij weet ze niet wat internet is. Later, als ik met mijn laptop het appartement verken, vind ik een draadloze verbinding. Op het dak. Hier sta ik dan, pijlsnelle zwaluwen boven me, golven op gehoorafstand, de zee tot aan de horizon, en ik zoek contact met jou.
Geschreven door Ernest op: donderdag 8 Mei 2008 - 14:55:04
Jaren
Op de Mercado Central in Valencia staat een weegschaal. Voor het wegen van kisten met vlees, vis of fruit. Sommige mensen gaan ook op de weegschaal staan en lezen hun gewicht af. Een oude man die bijna negentig kilo woog, maakte zich geen zorgen over overgewicht. ‘De jaren,’ zei hij. ‘Hoe ouder je wordt, hoe zwaarder de jaren wegen.’
Geschreven door Ernest op: woensdag 7 Mei 2008 - 08:27:06
Toerist
In Valencia ben ik eindelijk weer toerist. Ik loop met een reisgids over straat, maak foto’s van kerken en vraag in restaurants om Engelse menukaarten. Ook vraag ik regelmatig de weg en blijf ik stilstaan voor etalages met de mooiste hammen. Soms betreur ik het dat ik geen Amerikaan ben, want dan zou ik ook gymschoenen en witte sokken hebben mogen aantrekken.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 6 Mei 2008 - 08:31:55
Aanzegging
De Rotterdamse Raad voor Kunst & Cultuur (RRKC) maakte onlangs de cultuurplanadviezen 2009 - 2012 bekend. Stichting Rotown Magic (o.a. Nur Literatur en Krakatau) mocht een positief advies tegemoet zien. Maar het positieve advies klonk als een aanzegging van de dood. Het structurele bedrag behorend bij het advies van de RRKC is veel lager dan de projectsubsidies die Rotown Magic jaarlijks ontvangt van de gemeente Rotterdam. Ik weet het, voor de meeste mensen is dit niet te volgen. Ik zeg u: voor mij is het ook onbegrijpelijk.
Geschreven door Ernest op: maandag 5 Mei 2008 - 08:20:48
Rank en zwart
Gisteren was ik voor het eerst in mijn leven in de IKEA. Nu staat er in mijn slaapkamer een lamp die Kulla heet. Kulla is rank en zwart en heeft een 3-staps touchdimmer. Stap 1 geeft zacht, romantisch licht. Stap 2 is ideaal voor het lezen van een boek. Stap 3 is voor het opsporen van mee-eters. De eerste nacht met Kulla heb ik gebruik gemaakt van stap 1. Dat leek me wel goed.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 2 Mei 2008 - 07:20:57
Babykleertjes
Ze lagen er: baby shoes, never worn. Ik liet ze liggen. Wel kocht ik op Koninginnedag een tweedehands broekje, capuchontruitje en een babypakje met een afbeelding van Nijntje. Alles op de groei. Want de baby past nog niks. (Het drumstel was niet te koop, wel kon je de muzikant geld geven om te stoppen met drummen, geloof ik.)
Geschreven door Ernest op: donderdag 1 Mei 2008 - 08:31:04
