Op 26 januari 1933 schrijft John Fante aan zijn moeder: ‘Broke again, this time very very badly. I am not worried, however. Going through these penniless days is old-fashioned stuff to me. I am so used to it that I cease to worry. Come day, go day, I always feel about the same. Somehow, I manage to get plenty to eat, a warm bed, a place to write, and plenty of time to dream. What more can a man want? Hopes. Yes, a man must have hopes.’ Het zijn zinnen om je aan op te trekken, zinnen die licht brengen in de duisternis. Eten, een bed, een bureau, dromen, hoop. Meer niet, meer is overbodig. Krampachtige overdrijving.
Geschreven door Ernest op: maandag 31 Maart 2008 - 08:27:27
Fabelhaft
Op zaterdag 24 mei vieren we de twintigste editie van Nur Literatur. Schrijvers die achter de katheder zullen staan, zijn: Bianca Boer, Erik Jan Harmens, Sanneke van Hassel, Mustafa Stitou, L.H. Wiener, Tommy Wieringa en Menno Wigman. U wordt verwacht in een gouden pak of in platina hotpants.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 28 Maart 2008 - 08:24:16
Wereldkampioen
In Giorni e nuvole, de nieuwe film van regisseur Silvio Soldini, moet een welgesteld echtpaar hun huis en boot verkopen. De vrouw gaat werken in een callcenter, de man probeert het als scooterkoerier. Ik dacht aan mijn moeder, die haar hele leven bang is voor een financiële crisis. Het zien van deze film zou haar geen goed doen. Ze zou nog spaarzamer gaan leven, nog minder gas, water en elektriciteit verbruiken. Als er een competitie zou zijn voor de rijkste armoedzaaier van de wereld, dan zou mijn moeder wereldkampioen worden.
Geschreven door Ernest op: donderdag 27 Maart 2008 - 08:58:05
Erotisch
Ik heb sinds kort een vriendin die van vrouwen houdt. Op avances gaat ze niet in, dronken voeren helpt ook niet. Ze heeft me echter een erotische voetmassage beloofd als ik reclame maak voor haar pasgeboren onderneming: Banana Pancakes. Daarom, waarde lezer: wilt u een feestelijke bruiloft, of een culinaire besnijdenis? Of bent u misschien op zoek naar een horecaconcept dat staat voor authenticiteit, kwaliteit en vernieuwing? Twee woorden: Banana Pancakes!
Geschreven door Ernest op: woensdag 26 Maart 2008 - 08:05:07
Hartstocht bij de houtoven
In Restaurant Eendracht in Rotterdam wordt gekookt met een houtoven. Ik at er met mijn vader die me mijn oren van mijn hoofd praatte over prostaatkanker, een ziekte waar hij onderzoek naar doet, zijn lievelingskanker. Ik heb een lievelingsboek, maar ik weet niet of ik er zo hartstochtelijk over kan praten als mijn vader over prostaatkanker.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 25 Maart 2008 - 09:02:00
Beter
Op de koudste eerste Paasdag van de afgelopen veertig jaar debuteerde ik op een surfplank (een Malibu). De golven in de Noordzee waren volgens mijn instructeur ‘erg mooi’. Ik vond ze vooral erg heftig en zout. Maar alles is beter dan familie.
Geschreven door Ernest op: maandag 24 Maart 2008 - 10:22:44
Reislust
Volgens de kalender is de lente gisteren begonnen (om 06.48 uur), volgens het uitzicht van mijn woning is het hartje herfst. Vandaag – Goede Vrijdag – is een dag om naar vluchten te zoeken, naar verre bestemmingen, warme oorden. Het gonst in mijn hoofd: Faro, Tulum, El Remate. Zouden de reisverhalen van Cees Nooteboom ook helpen? Ik vrees dat ze de reislust alleen maar aanwakkeren.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 21 Maart 2008 - 09:04:49
For sale
Ian Usher zet zijn leven te koop, inclusief huis, auto en vrienden. De veiling begint op 22 juni. Ik zou zelf ook graag mijn leven te koop zetten, maar ik heb geen huis, auto en vrienden. Wel een moeder. Mijn hobby’s (lezen, schaken) verbleken ook bij die van Ian Usher (skydiving, jet skiing, kite surfing). Misschien moet ik een bod doen.
Geschreven door Ernest op: donderdag 20 Maart 2008 - 09:23:50
Dank
Mijn debuutroman is uitverkocht. Het nieuws kwam van de uitgever en onverwacht. Ik had altijd gedacht dat het boek in de ramsj terecht zou komen, of zou worden verpulpt. Het heeft niet zo romantisch mogen zijn. Ik dank uiteraard allen die een exemplaar van Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen hebben gekocht, gestolen of onherstelbaar hebben beschadigd in de boekhandel. (Een herdruk staat gepland in 2015, vlak voor de verschijning van mijn magnum opus.)
Geschreven door Ernest op: woensdag 19 Maart 2008 - 10:33:21
Acht
In I’m not there kruipen zes verschillende acteurs in de huid van Bob Dylan, waaronder een jongetje en een vrouw. Mocht mijn leven ooit verfilmd worden dan zou dat met acht acteurs moeten worden gedaan: een dierenactivist, een travestiet, een onbesneden jood, een vrouw met enorme tieten, een imam, een discuswerper, een indiaan, een baby van drie maanden. De indiaan komt halverwege de film via rookwolken in contact met de imam. Er volgt een alles verklarende dialoog.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 18 Maart 2008 - 07:48:24
Zwembad
Met twee vrienden verbleef ik dit weekend in Gent. We sliepen in Chambres D’o D’eau, een B&B met verwarmd binnenzwembad. Vrijdagavond waren we bij de presentatie van Lege jurken, zaterdag dansten we tijdens Poplife in de Vooruit. Tussendoor liepen we van de ene boekhandel naar de andere, dronken we espresso, aten wafels en doken zo nu en dan in het zwembad. Het schrijverschap is een hel, het leven niet.
Geschreven door Ernest op: maandag 17 Maart 2008 - 08:23:41
Vijfde boek
Dimitri Verhulst, Christophe Vekeman en Saskia de Coster zijn de Grote Drie van België, aldus Herman Brusselmans in De wereld draait door. Vandaag wordt het vijfde boek van Christophe Vekeman gepresenteerd: Lege jurken. De feestelijke presentatie vindt plaats op een roeivereniging in Gent. Na de laatste boekpresentatie van Vekeman kon ik de weg niet meer vinden naar de Bed & Breakfast waar ik verbleef, ik hoop vannacht droog te blijven.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 14 Maart 2008 - 08:09:45
Ver
De buurvrouw had tijdens mijn verblijf in Italië de planten water gegeven en de post op een stapeltje op mijn bureau gelegd. De ranonkels was ze ver van gebleven. Er stond niets over in het lieve briefje dat op het aanrecht lag. Misschien waren de ranonkels opgegeven door de buurvrouw.
Geschreven door Ernest op: donderdag 13 Maart 2008 - 07:45:12
Pamflet
Naar aanleiding van de Museumnachteditie van Gooi een tomaat naar een schrijver & een roos naar de zangeres kreeg ik een mail van een bezoeker. Hij komt met vijf voorstellen om de literaire avond binnen de perken te houden: 1) intiemer (minder publiek toelaten); 2) achter de decoder (entree heffen); 3) op de bon (max. aantal tomaten per persoon); 4) boven de 18; 5) nog rotter (de tomaten). Ik moest denken aan de “kennisgeving” van Mark Twain in De avonturen van Huckleberry Finn: ‘Personen die een motief in dit verhaal trachten te vinden, zullen worden vervolgd; personen die er een moraal in trachten te vinden, zullen worden verbannen; personen die er een lijn in trachten te vinden, zullen worden doodgeschoten.’ Misschien schrijf ik ooit een pamflet tegen de treurige tomatengooier. Dit pamflet zal dan geïnspireerd zijn op de kennisgeving van meneer Mark Twain.
Geschreven door Ernest op: woensdag 12 Maart 2008 - 13:52:03
Vooronderzoek
In het kader van mijn roman over een ijsmakerfamilie deed ik vooronderzoek in een gelateria in Lucca. Ik proefde ijs, praatte met de eigenaar van de ijssalon en bestudeerde de ijsmachine (een Cattabriga uit Bologna). Vooronderzoek is een vorm van uithongering. Je leest je suf, je houdt je oren en ogen open, je schrijft notitieboekjes vol met aantekeningen. Maar het boek is blanco, hol, leeg.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 11 Maart 2008 - 07:17:21
Getallen
De kaasboer werkt al 41 jaar in zijn winkel, waarvan 14 tijdens zijn pensioen. Vandaag wordt hij 64. De getallen zijn grootheden voor mij. In mijn beste Italiaans feliciteer ik de kaasboer met zijn verjaardag en koop daarna wat mozzarella om meteen op te eten. Ik mag een foto maken, maar de kaasboer glimlacht niet. Zijn mond vertoont geen beweging. Ook niet als een oude man achter mij roept: “Cheese.”
Geschreven door Ernest op: maandag 10 Maart 2008 - 07:49:14
Elke dag
Caffettaria Turandot (alles in Lucca is Puccini, zelfs op het toilet van mijn hotelkamer houdt de componist een oogje in het zeil) is het decor van een liefdestragedie. Achter de bar staat een dame met opgestoken grijze haren, aan een tafeltje zit een oude man met een grote bril. De man is elke dag in Turandot te vinden, de vrouw ook, maar het is haar werk. Ze keurt de man geen blik waardig. De vraag is natuurlijk of de man ooit het hart van de vrouw zal veroveren. Ik hoop het, ik krijg buikpijn van liefde die niet tot bloei komt. Wat daarna gebeurt, mag dan tranen, hartzeer en eindeloze eenzaamheid veroorzaken. Als de liefde maar heeft gebloeid.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 7 Maart 2008 - 10:57:08
Volume
Italië is het land van de televisie. In cafés en restaurants hangen ze aan de muur. Thuis heb ik geen televisie omdat ik in mijn vrije tijd liever lees of de planten water geef. In Lucca probeerde ik tijdens de lunch Onrustige jeugd van Konstantin Paustovskij te lezen, maar de eigenaar draaide het volume van de televisie steeds hoger. Hij moet een hekel hebben aan mensen met boeken. Misschien denkt hij dat lezers klanten afschrikken.
Geschreven door Ernest op: donderdag 6 Maart 2008 - 08:38:47
Aan de bar
Sommige mensen eindigen hun dag aan de bar. Ik begin de dag het liefst aan de bar. Met een espresso en een croissantje gevuld met jam. Het zijn dit soort rituelen die ik mis in Nederland. En natuurlijk de oude vrouwen die mij met hun hese stem aanspreken: ‘Ciao bello.’
Geschreven door Ernest op: woensdag 5 Maart 2008 - 09:46:29
Erg groot
De doos staat nu al een week in mijn woning. Er zat een fiets in en een rek dat erop moest worden gemonteerd. Dat is gelukt. De fiets fietst voortreffelijk. Maar de doos staat nog steeds in mijn woonkamer. Hij is erg groot, je kunt hem dus niet uit het raam gooien of even plat stampen. Een vriendin raadde mij aan om er een gat in te maken en de doos in dronken buien te bespringen. Het gaat slecht, maar ook weer niet zó slecht. Mocht het ooit wel die richting opgaan, dan geef ik er evenwel de voorkeur aan om in de doos te gaan wonen in plaats van de doos te verkrachten. De doos blijft dus voorlopig ongeschonden in de woonkamer staan.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 4 Maart 2008 - 07:59:31
Sommige mensen
Met de begeleider van Claudia Patacca sprak ik voor aanvang van Gooi een tomaat naar een schrijver & een roos naar de zangeres over de functie van het publiek. De begeleider citeerde een cellist van het Rotterdams Philarmonisch Orkest: ‘Betalen, bekhouden en klappen.’ Bij ons hoefde er niet geapplaudisseerd worden, er kon met tomaten worden gegooid. Het was niet de eerste keer dat er tomaten en rozen konden worden gegooid naar het podium, het was wel de eerste keer dat schrijvers hun voordracht niet konden afmaken. Het publiek van de Museumnacht begreep het evenement niet helemaal. Sommige mensen moet je het niet moeilijk maken, die moet je niet meer vragen dan: betalen, bekhouden en klappen.
(Hier een filmpje voor de mensen die er niet bij waren.)
Geschreven door Ernest op: maandag 3 Maart 2008 - 08:32:36
