Opeens was er regen. Grote, dikke druppels. Zomerregen. De zon bleef schijnen. Het was een surreëel gezicht. Mensen die onder parasols scholen, kinderen met handdoeken om het lichaam. Ik zag een man snel uit het zwembad komen en onder een afdakje rennen. Zwembad en regen, misschien is dat te veel water.
Geschreven door Ernest op: woensdag 30 Juni 2010 - 08:56:43
Croissantjes
In PS (Parool) van dit weekend stond een fotospread. De familie Büchli in bed. Vader, moeder, twee zonen. En croissantjes op bordjes. Wat opvalt is dat het bed relatief klein is en de moeder relatief groot. Wie goed kijkt, ziet ook Mama Tandoori op de plank liggen. Vader heeft de croissantjes met de oudste zoon gemaakt, staat er in het tekstkader. Je kijkt naar de blik van de man, je ziet angst. Je vraagt je af of de moeder misschien ook een tiran is van het tandoorisoort. Je prevelt een gebed voor de man.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 29 Juni 2010 - 09:29:45
Plaats
Ik hielp de familie Kienzl bij het hooien. Het grote werk werd gedaan door de boer op de tractor. Ik mocht ‘rechnen’: met een grote hark het overgebleven gedroogde gras bijeenvegen. Aan het einde van de dag werd er gevoetbald met de kinderen. En zo maken de woorden nog steeds plaats voor blonde paarden in de bergen en het gejuich van peuters.
Geschreven door Ernest op: maandag 28 Juni 2010 - 08:41:22
Twee zomers
Naz, een klein plaatsje in de buurt van Bressanone. Je kunt er aardbeien plukken zo groot als eieren. Twee zomers geleden was ik hier ook. Mijn zoontje zat toen in de buik van mijn vriendin. Vandaag was hij mee, en probeerde hij aardbeien te oogsten met zijn graafmachine, terwijl de rest voorovergebogen aan het werk was. Ik zag drie bilspleten onder de zon.
Geschreven door Ernest op: donderdag 24 Juni 2010 - 22:44:49
Kleine muis
Het zijn dagen van weinig woorden. Het papier blijft blank. Mijn vriendin ligt in het ziekenhuis. Ik zorg voor ons zoontje. We zijn veel buiten, op speelplaatsen en grasvelden. Hij houdt zich kranig, hoewel ik een stilte zie ontstaan tussen hem en de dingen. Het zijn dagen van weinig woorden. ’s Avonds lees ik voor uit Kleine muis zoekt een huis. Mijn zoontje zegt: ‘Beer wonen.’ Hij wil bij de beer wonen die alleen is.
Geschreven door Ernest op: woensdag 23 Juni 2010 - 14:16:55
In de handen van een vreemde vrouw
Een goede vriendin stuurde mij vanuit de trein een bericht: ‘Tegenover mij zit een vrouw Mama Tandoori te lezen.’ Bij het bericht zit een foto. Ik zie mijn boek in de handen van een vreemde vrouw. Ze draagt een leren jasje en heeft donker haar. Verdere informatie kan ik er niet uit destilleren. Het is een raadsel of de vrouw een lieve lach heeft of grote borsten. Wel is te zien dat ze het boek bijna uit heeft.
Geschreven door Ernest op: maandag 21 Juni 2010 - 23:25:16
Met of zonder
Vincent Mentzel fotografeerde mij voor NRC Handelsblad. Hij vroeg: ‘Kun je je T-shirt uittrekken?’ Ik deed wat mij gevraagd werd. Het was niet de eerste keer dat ik halfnaakt op de foto ging. Later mocht het T-shirt weer gewoon aan. Ik ben benieuwd welke foto in NRC komt. Met of zonder T-shirt. Ik denk het laatste. (Op de foto de fotograaf die klungelt met een scherm dat ‘maar vier tientjes’ kostte. Vincent Mentzel was zeker een halfuur bezig om het terug in de hoes te vouwen. Volgend jaar gaat hij met pensioen.)
Geschreven door Ernest op: vrijdag 18 Juni 2010 - 16:47:02
Mijn bril
Ik mocht een workshop geven aan het kinderpersbureau van Stichting Hoedje van Papier. Ze vroegen mij het hemd van het lijf. Hoeveel ik verdien als schrijver? Of ik getrouwd ben? Is mijn bril echt? Ze noteerden mijn antwoorden op een blocnote. Later op de dag had ik een afspraak met de filmproducent van Mama Tandoori. Ik overhandigde haar de 06-nummers van de kinderen van het persbureau. Allen wilden graag een rol in de film. ‘Je kunt niet voor drie uur ’s middags bellen,’ zei ik tegen de producent. ‘Anders krijgen ze strafwerk.’
Geschreven door Ernest op: donderdag 17 Juni 2010 - 08:26:27
Verkeerde afdeling
Ik bekeek de wedstrijd Italië-Paraguay in het ziekenhuis van Bolzano. Afdeling chirurgie. De verkeerde afdeling, maar op de juiste afdeling stond geen tv. Er waren zo’n tien patiënten, waarvan de helft niet kon juichen door een operatie. Gelukkig viel er niet veel te juichen.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 15 Juni 2010 - 09:34:04
Tevergeefs
We waren in de bergen, omdat het in het dal broeide. Donkere wolken, regen die maar niet wil vallen. Boven scheen de zon en probeerde mijn zoon een vlinder te vangen. Tevergeefs. Hijgend gebaarde hij naar de lucht. Vleugels, die wil hij nu hebben.
Geschreven door Ernest op: maandag 14 Juni 2010 - 13:53:34
Paul Smith
Ik ontving een mail van Paul Smith met ideeën voor vaderdagcadeaus. Mijn oog viel op een paar lichtbruine Salford Brogues. Schoenen waarmee je de AKO Literatuur Prijs in ontvangst kan nemen. Nog mooier is de "Blumenau” Model Train Set, geleverd in een aluminium koffer: ‘The ready-to-run route passes over the mountain and winds under the mountain tunnel system. The set includes one locomotive with two carriages supplied.’ Ik houd van de details: ‘Ages 14+’, ‘Size 50 x 37 x 12cm’ en ‘Price £ 1000.00’.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 11 Juni 2010 - 15:20:49
Two hunting dogs and five guns
Op de voorpagina van de International Herald Tribune staat vandaag een stuk over Zweedse vaders. ‘Mikael Karlsson owns a snowmobile, two hunting dogs and five guns. In his spare time, this soldier-turned-game warden shoots moose and trades potty- training tips with other fathers. Cradling 2-month-old Siri in his arms, he can’t imagine not taking baby leave.’ 85% van de Zweedse vaders neemt vaderschapsverlof. Nu nog twee maanden, maar misschien na de verkiezingen van september vier maanden. Ik ben freelancer, bezit hond noch geweer en streef naar drie maanden. Volgens de planning: oktober, november en december.
Geschreven door Ernest op: donderdag 10 Juni 2010 - 15:14:18
Huishouden
Omdat mijn vriendin absolute rust moet houden met haar buik, ben ik verantwoordelijk voor het huishouden. En omdat het heel warm is in Italië, doe ik dit huishouden halfnaakt. In mijn boxershort, met een stofzuiger in mijn hand, voelde ik mij voor het eerst in mijn leven een beetje als Freddie Mercury. Laat ik eerlijk zijn: ik zong ook.
Geschreven door Ernest op: woensdag 9 Juni 2010 - 09:50:36
Houten treintje
In december van afgelopen jaar maakte ik met mijn zoon een treinreis door de sneeuw. Gisteren maakten we dezelfde reis met hetzelfde houten treintje. De weiden waren groen en geel in plaats van wit. We aten kersen en keken naar koeien en tractoren. Ik dacht aan de woorden van Herman de Coninck over weemoed en durfde geen foto van mijn zoon te maken.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 8 Juni 2010 - 20:55:32
Grrrrr!!
Mijn zoon heeft zich laten schminken als een tijger. Ik vroeg hem nog: ‘Wil je een vlinder zijn? Of een vogel?’ Maar hij antwoordde: ‘Grrrrr!!’ Een tijger dus. Hij brulde de hele dag door, bij de bakker, bij de groenteboer, bij de ijssalon. Ook ’s avonds nog, na het douchen. Volgens mijn zoon was de tijger in hem gekropen.
Geschreven door Ernest op: maandag 7 Juni 2010 - 13:45:15
Mama Tandoori: filmrechten verkocht, Bollywood lonkt
Het succesvolle boek Mama Tandoori is amper twee maanden geleden verschenen, maar nu al zijn de filmrechten voor het boek van Ernest van der Kwast verkocht. Uitgeverij Nijgh & Van Ditmar kwam dit deze week overeen met filmproducent Kasander Film, bekend van ondermeer Kruistocht in spijkerbroek. De film wordt een internationale coproductie die in ieder geval in Nederland en India zal worden opgenomen.
Mama Tandoori is het geromantiseerde verhaal van de Indiase moeder van Ernest van der Kwast. Ze leeft bij het motto ‘Gratis is goed’ en heeft altijd een deegroller op zak. Ook de rest van de familie is een bont gezelschap. Uncle Sharma speelde als Bollywoodster in meer dan tweehonderd films en tante Jasleen was ooit de grote atletiekbelofte van India. Zonder schroom vertelt de schrijver over de levenswandel van zijn onalledaagse familieleden, wier voetstappen nog lang in de oren van de lezer zullen naklinken.
In krap twee maanden tijd zijn er van Mama Tandoori 15.000 exemplaren verkocht. Herman Koch schreef over het boek: ‘Dit is nu al het geestigste en ontroerendste boek dat ik dit jaar heb gelezen.’ In De wereld draait door zei de moeder van de auteur: ‘Mama Tandoori is frictie.’ In zowel Nederland als België is het boek lovend ontvangen.
Ernest van der Kwast werd op 1 januari 1981 geboren in Bombay, India. Hij publiceerde onder de pseudoniemen Yusef el Halal en Sieger Sloot. In 2005 verscheen Van der Kwasts officiële debuut Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen. N.a.v. het succes van Mama Tandoori zal Nijgh & Van Ditmar dit debuut opnieuw uitbrengen.
Geschreven door Ernest op: donderdag 3 Juni 2010 - 16:53:13
Tijdens de dansles
Morgenavond is Tineke Speksnijder te gast in De Unie Late Night. Ze is de mooiste barvrouw van Rotterdam en de felste tegenstander van het rookverbod. Gisteren had ik een voorgesprek in Café ’t Hof van Jericho in Kralingen, niet ver van de speeltuin waar ik als kind in de zandbak groef. Tineke vertelde mij dat ze tijdens de dansles haar eerste sigaret had gerookt . Ze was dertien. Haar moeder vond het niet goed.
