Op zaterdag 1 en zondag 2 augustus ziet in de mooiste achtertuin van Rotterdam een nieuw festival het licht: Duizel in het park. Een ode aan de verbeelding. Denk aan muzikanten met abnormale bakkebaarden, feeën die bloemen plukken uit bomen en schrijvers die je meenemen naar savannes en koraalstranden. Zelf zal ik in het weekend frambozen plukken in de bergen, maar hoop ook even over het festivalterrein te struinen. Mijn verbeelding laat me nooit in de steek.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 31 Juli 2009 - 08:43:39
Zonder stem
Ik lees in Lapidarium van Ryszard Kapuscinski: ‘Over het algemeen herinner ik me de gestalten en gezichten van de mensen beter dan wat ze tegen mij gezegd hebben. Die gezichten blijven zwijgend in mijn geheugen, zonder stem. Het verleden zwijgt. Wij verlenen het een stem.’ Mijn zoon leest tegelijkertijd Mein erstes Tierbuch. Bij de tekening van de koe zegt hij: ‘Mheu.’ Bij de haas begint hij te snuffelen. Maar bij de kip blijft het stil.
Geschreven door Ernest op: donderdag 30 Juli 2009 - 08:50:26
Leeg
Er waren technische problemen. Eerst was de site uit de lucht, daarna weer in de lucht, maar nu zonder de mogelijkheid om hier details uit het dagelijkse leven te plaatsen. De problemen zijn inmiddels opgelost. Maar maandag en dinsdag blijven leeg. Extra vakantiedagen.
Geschreven door Ernest op: woensdag 29 Juli 2009 - 21:29:39
Vrij van u
Elke zomer neem ik een week vrij van u. In plaats van hier te schrijven zal ik door de wijngaarden van Mazzon wandelen met een hond. Dit jaar met zoon ernaast, die nu ook kan lopen. Soms blijft hij opeens staan en weet niet meer hoe hij verder moet. Na een tijdje gaat het dan weer. Stap, stap, stap. De hond is gelukkig hoogbejaard.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 17 Juli 2009 - 09:10:29
Like Homer
Cyril Connolly schrijft in The unquiet grave: ‘There are but two ways to be a good writer: like Homer, Shakespeare or Goethe, to accept life completely, or like Pascal, Proust, Leopardi, Baudelaire, to refuse ever to lose sight of its horror.’ Hoewel ik van eenzaamheid houd, vrees ik dat ik tot de eerste categorie schrijvers hoor. Ik accepteer het leven steeds meer, de bergen, de dieren, de bloemen, zelfs baby’s. Misschien ben ik de Homerus voor de MTV-generatie.
Geschreven door Ernest op: donderdag 16 Juli 2009 - 08:17:33
Kruispunt
In India zijn koeien heilig. Je mag ze niet zomaar verjagen met een tak, ook niet als de koe midden op een kruispunt staat. De koeien van herder Peter grazen vrij. Ze staan ook overal, maar niet op een kruispunt. Ik lig in hun weide met een boek van Saint-Exupéry. Een nieuwsgierige koe komt mij bekijken. Ik lees met luide stem een zin voor: ‘Behind his closed eyes, Bark lived in his mind in a white house, as he sat each night under the same star, out there where men live in houses of cloth and follow the wind.’ De nieuwsgierigheid van de koe heeft plaats gemaakt voor verbijstering, misschien zelfs een beetje schrik.
Geschreven door Ernest op: woensdag 15 Juli 2009 - 09:07:50
Bewondering
‘Zoals mensen van ijs houden, zo houden gemzen van zout,’ zegt Peter. Dus beklimmen we een berg met tien kilo zout in de rugtas. Onderweg komen we koeien tegen. Ze komen dichterbij. ‘We moeten hoger,’ zegt Peter. ‘Koeien houden ook van zout.’ We gaan veel hoger. Ik kan de herder met moeite bijhouden. ‘Niet omkijken,’ fluister ik mezelf steeds toe, ‘niet naar beneden kijken.’ Het zout binden we op verschillende plekken vast, mijn handen trillen. Op de terugweg plukt Peter de magenta bloem van de alpenroos. Hij zegt: ‘De thee van de gedroogde bloemen helpt tegen de hoest.’ Ditmaal moet ik aan James Salter denken die schrijft: ‘I like men who can do things, who know the names of trees and engine parts, the meaning of certain clouds and shifts in the wind. I admire the knowledge that takes time and solitude to acquire.’
Geschreven door Ernest op: dinsdag 14 Juli 2009 - 08:41:49
Herder
Ik ben te gast bij herder Peter. We slapen in een berghut zonder stroom en koken op hout uit het bos. De kudde die Peter hoedt telt 123 schapen. We tellen ze vroeg in de ochtend, op grote hoogte. Er ontbreekt er één. ‘Dat is Lisa,’ zegt Peter. We vinden haar later op de rug van de berg. Ik denk aan een vrouw die niet kan samenleven met een ander, die altijd alleen wil zijn, die je slechts heel soms ziet, in de mist van een wolk.
Geschreven door Ernest op: maandag 13 Juli 2009 - 09:33:36
Therapeut
De craniosacraaltherapeut (idee van de moeder) heeft mijn zoon vanmiddag goed bevonden. Ik denk dat de gemiddelde erotische massage langer duurt én goedkoper is. Terwijl de therapeut in het hoofd van mijn zoon kneep, moest ik hem afleiden met een speelgoedtelefoon. Maar mijn zoon wilde niets met de telefoon van doen hebben, en nog minder met de handen op zijn hoofd. Alleen een tractor doet wonderen.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 10 Juli 2009 - 19:33:38
Perfection
‘It seems that perfection is attained not when there is nothing more to add, but when there is nothing more to take away,’ schrijft Antoine de Saint-Exupéry in Wind, Sand and Stars. De zin staat in hoofdstuk III, dat geheel gewijd is aan het vliegtuig. Hetzelfde geldt voor de roman. Elk woord te veel is een wrakstuk.
Geschreven door Ernest op: donderdag 9 Juli 2009 - 09:44:04
Naamloos
Er is een stier geboren. Ik wilde hem Hank noemen, naar het alter ego van Charles Bukowski. Maar de boer schudde zijn hoofd. Het stiertje zou over twee weken naar Brescia of Bergamo gaan. De vleesindustrie, die naamloos is. De vader heeft wel een naam: Bon Jovi, een Duitse fokstier. Zijn sperma is bekend van Engeland tot aan China. Ik vroeg de boer of hij de band Bon Jovi kende. Het zei hem niets. Bon Jovi is zaad.
Geschreven door Ernest op: woensdag 8 Juli 2009 - 12:42:34
Geplukt
Vandaag bloemen geplukt op een alpenweide. Veelal geel, paars en wit. Maar ook blauw. Ik moet denken aan vriend T. die geen blauwe M&M’s eet omdat er volgens hem in de natuur geen blauw voorkomt. Ik zal de blauwe bloem bewaren in het boek dat ik nu lees: Wind, Sand and Stars van Antoine de Saint-Exupéry. En bij terugkomst in Rotterdam hoop ik T. te genezen.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 7 Juli 2009 - 17:13:55
Uit het nest
Terwijl de zwaluwen uit het nest vlieglessen krijgen, schrijf ik aan een verhaal over mijn oom, de Bollywoodacteur Abhimanyu Sharma. Hij speelde in meer dan tweehonderd films, veelal als: ‘Inspector Sharma’ of ‘Doctor Sharma’. Als ik lang genoeg achter de computer blijf zitten, kan ik reeën zien in het schemerdonker. De beloning van een dag werken.
Geschreven door Ernest op: maandag 6 Juli 2009 - 17:12:08
Herkauwen
Er is wat voor te zeggen: rust, bergen, koeien die kauwen en herkauwen. De krant (Die Zeit) die ik koop is een week oud. Michael Jackson is nog niet dood, in de Indische Oceaan liggen geen wrakstukken van vlucht 626 van Yemenia Airways. Uit de tuin van de boerin eten we radijsjes.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 3 Juli 2009 - 17:09:10
Duim
Op 1.930 meter hoogte, naast zijn alpenhut, bouwt de heer Pecol een kegelbaan, misschien wel de hoogste ter wereld. Zijn dochter helpt. Als ik vraag: ‘Waarom een kegelbaan?’ reageert de dochter als eerste. Ze wijst met haar duim op haar vader. Vanwege de vader dus. ‘Voor de kinderen heb ik een speeltuin getimmerd,’ zegt hij. ‘Voor volwassen die willen spelen was er niets.’ De heer Pecol gaat verder met hameren en boren, de beschermheer van de eeuwige kinderen.
Geschreven door Ernest op: donderdag 2 Juli 2009 - 10:12:07
Geen zorgen
Met mijn zoon in een speciale rugtas om mijn schouders beklim ik een berg. Niet tot aan de top, wel tot aan de eeuwige sneeuw. Bij een alpenhut staat een paal met daarop de afstanden tot de grote steden van de wereld. Mijn zoon begint paniekerig om zich heen te kijken. ‘Geen zorgen,’ zeg ik. ‘Oma is 7.600 kilometer verderop.’
Geschreven door Ernest op: woensdag 1 Juli 2009 - 16:20:59
