Twee zomers terug werd ik door een makelaar langs stenen in Umbrië geleid. De stenen waren ruďnes. De makelaar vertelde dat je alleen nog op percelen met stenen een huis mag bouwen. Ik deed een bod op een ruďne die vijftien kilometer van Todi ligt, maar het bod was te laag. Vannacht droomde ik over de stenen. Ze hadden nog steeds geen eigenaar, het had met de lage dollar te maken, de hoge olieprijs. En dit is wat de geest van de ruďne, een jonge vrouw in het wit, zei: ‘Ik wacht al zo lang.’
Geschreven door Ernest op: donderdag 31 Juli 2008 - 08:44:27
Naam
Een kind kan de achternaam van de vader of de moeder dragen. Vandaag moet mijn zoon worden aangemeld. Hij zal mijn achternaam krijgen. Niet omwille van mannelijke trots of familie-eer, maar omwille van de klank, het ritme. De poëzie. Huckleberry Finn van der Kwast.
Geschreven door Ernest op: woensdag 30 Juli 2008 - 09:15:56
GETNES&ERNDZ
Donderdag 7 augustus Ongelikte beren
Daniël Dee
Rufus Ketting
Rick van Leeuwen
Ramon Stoppelenburg
Donderdag 14 augustus Kwelgeesten
Boozy
Quirien van Haelen
Kristien Hemmerechts (Belg)
Ernest van der Kwast
Donderdag 21 augustus Woestelingen
Herman Koch
Arjen Lubach
Christophe Vekeman (Belg)
Luc De Vos (Belg)
Donderdag 28 augustus Sadisten
Hugo Borst
Saskia de Coster (Belg)
Ernest van der Kwast
Aukelien Weverling
Operazangeres met een dijk van een decolleté: Claudia Patacca
Pianobegeleiding: Jeroen Sarphati
Locatie: het terras van Café Rotterdam, Wilhelminakade 699, Rotterdam
(Op de kop van Zuid, nabij de Erasmusbrug)
Aanvang: 19:00
Entree: gratis!
Geschreven door Ernest op: dinsdag 29 Juli 2008 - 08:26:11
Vader
Zondag maakte Finn zijn eerste wandeling, in de draagdoek weliswaar, maar toch. We gingen naar het park en luisterden naar de fontein. Mijn vader nam mij vroeger vaak mee naar het eendjespark in Kralingen. Eén keer viel ik in het water, een andere keer bleef ik met mijn hoofd in het prikkeldraad steken. Het litteken zit er nog steeds.
Geschreven door Ernest op: maandag 28 Juli 2008 - 09:42:57
Lint
Als ik op reis ben, heb ik altijd een koffer bij me met een rood lint aan de handgreep. Het moet mij beschermen tegen luchtvaartrampen. Mijn moeder, wie anders, heeft het lint aan de koffer gebonden. Vandaag kreeg mijn zoon een boom. Er zaten vijgen aan en een rood lint. De schenker kent het verhaal van mijn moeder. Mocht mijn zoon ooit, ik hoop het, met de vijgenboom een vliegtuig binnen stappen, dan zal hij een behouden vlucht hebben.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 25 Juli 2008 - 11:02:29
In het licht
Huckleberry Finn van der Kwast (roepnaam: Finn), thuis geboren 23 juli 2008, tien over half zes des avonds, 2.840 gram. Hij houdt van slapen en drinken (moedermelk). Zijn knuffels heten Herbert (beer) en Kiwi (soort onbekend, veel kleuren). Zijn ouders zijn gelukkig.
Geschreven door Ernest op: donderdag 24 Juli 2008 - 15:10:26
Cadeau
Ter voorbereiding op de bevalling lees ik Das Papa-Handbuch, een cadeau. (Er zat geen bonnetje bij.) In het handboek staan zinnen als: ‘De partner is belangrijker dan de verloskundige en de arts!’ Achter heel veel zinnen staat een uitroepteken, alsof de partner een idioot is, een zwakzinnige. Ik gebruik zelden uitroeptekens, ik hoop dat mijn lezers zeer intelligent zijn.
Geschreven door Ernest op: woensdag 23 Juli 2008 - 07:37:24
Kunst
Van 19 juli tot en met 2 november vindt in Bolzano, Trento, Rovereto en Fortezza Manifesta7 plaats, de Europese Biennale van hedendaagse kunst. Wat mij opviel is dat de kunst in Bolzano mooi noch lelijk is, soms geëngageerd, maar veelal koud, liefdeloos. Waar is het kloppende hart van de kunstenaar? Of mag hedendaagse kunst niet ontroeren, rust er een taboe op warmte?
Geschreven door Ernest op: dinsdag 22 Juli 2008 - 08:42:38
Zoet
Vorige week was ik voor een dag aardbeienboer, een langgekoesterde wens. De aardbeien waren zoet en sappig, en zoals later bleek: zeer geschikt voor het maken van confiture en ijs. De confiture kan via het mailadres op de contactpagina van deze site worden besteld. Kosten zijn 15 euro (exclusief verzendkosten). Uiteraard zijn de potjes gesigneerd door de aardbeienboer.
Geschreven door Ernest op: maandag 21 Juli 2008 - 10:03:12
Boerderij
Het is eigenlijk niet goed voor mij: rusten. Maar vanaf morgen zal ik een week lang op een boerderij verblijven. Met kippen, poezen en een hond. Vorig jaar was ik ook op de boerderij en schreef ik hier: ‘Omdat internet niet in de buurt is (dit bericht verstuur ik vanaf een afgelegen computer. Internet, de waterput op een halve dag lopen), gun ik mezelf een week vrijaf van deze site. En u een week vrijaf van mij. Geniet ervan, kom tot rust. Gebruik zonnebrand.’ En draag linnen, wil ik daar nu aan toevoegen. Dat doe ik ook.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 11 Juli 2008 - 08:26:31
Vlammen
Het verzoek kwam per mail. Of ik voor een nieuwe glossy een verhaal over mijn moeder wilde schrijven. De glossy hoort bij een katholieke omroep. Mijn moeder is hindoe. Uiteraard is het verhaal fictie, maar mijn moeder weet dat de grens tussen fictie en feit flinterdun is. En dat ik op die grens koorddans. Ze bidt al jaren om een val, een diepe, lange val. Zo een die eindigt in de vlammen van de hel. Ik ben echter net als mijn vader agnost. Voor ons is er geen hel, wel vrees ik de stoep, de stenen van de straat.
Geschreven door Ernest op: donderdag 10 Juli 2008 - 08:33:57
Favoriete kelner
In La Terrazza oftewel het restaurant van de Europese Academie werken kelners die de klant niet als koning zien. Ze zien de klant het liefst helemaal niet. Milan, mijn favoriete kelner, weigert mensen te helpen die hij niet kent. Ooit heb ik hem een klant stelselmatig zien negeren. Ze droeg een strak truitje en had prachtige, grote borsten. Het maakte niet uit, Milan kende haar niet.
Geschreven door Ernest op: woensdag 9 Juli 2008 - 08:30:49
Kelder
In een poging te ontsnappen aan de verlammende hitte, ben ik de kelder van de Europese Academie ingedoken. Hier schreef ik ook in 2006 en een groot deel van 2007. Er is niets veranderd. De bibliothecarissen zijn nog steeds mensenschuw, de koks van het aangrenzende restaurant maken dezelfde grappen. Ook is Vincent Raynaud, redacteur en vertaler bij de Franse uitgeverij Gallimard, er nog altijd. We drinken dagelijks om 11 uur espresso en verzinnen dan ludieke plannen. Wie een uitgever uit de weg wil ruimen, kan ons bellen.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 8 Juli 2008 - 08:34:11
Bril
Dit weekend lag ik in de zon, nu zie ik eruit als een neger. Weliswaar een neger met een grote, intellectuele bril, maar toch. Aan schrijven kom ik niet toe, ik kom aan niets toe. Moet ik vrezen voor letale lethargie? De Turkse dichter Orhan Veli schrijft: ‘Dit mooie weer heeft mij te gronde gericht,/ in zulk weer heb ik ontslag genomen/ van mijn staatsambtenarij./ Aan tabak, ben ik in zulk weer verslaafd geraakt,/ in zulk weer, ben ik verliefd geworden;/ zout en brood mee te brengen naar huis/ ben ik vergeten in zulk weer.’
Geschreven door Ernest op: maandag 7 Juli 2008 - 08:37:27
Kaal
In Bardolino zit Parrucchiere da Gianni. Twee zomers geleden was ik ook zijn klant. Toen schoor hij met tegenzin mijn hoofd kaal. ‘De jeugd,’ mompelde hij, ‘de jeugd.’ Gisteren zat ik weer op de stoel van Gianni. Hij herinnerde zich niet dat hij mij ooit had geknipt, wat wellicht met zijn leeftijd te maken heeft. Gianni nadert de zeventig. De tondeuse werd opnieuw met tegenzin tevoorschijn gehaald. Boven het zoemen klonk gemompel. Ditmaal milder, maar dat kan ook door een versleten kunstgebit komen.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 4 Juli 2008 - 08:29:46
Zomerhuis
De wereld is van lavendel en oleander. Ik ben te gast in Cavaion, bij de familie Pasotti. Hun zomerhuis staat in de heuvels rond het Gardameer. Het weer bepaalt het leven. ’s Ochtends wordt er gezwommen, in de middag wordt er gerust en gelezen, ’s avonds wordt er gedronken en gepraat. James Salter schrijft in Burning the days over een dame die zichzelf niet meer is: “She appeared very urban and expensive, a long way from barefoot life.” Mijn voeten zijn bloot, ik loop over gras, over stenen, over zand.
Geschreven door Ernest op: donderdag 3 Juli 2008 - 15:32:05
Hartje
De verloskundige kwam op bezoek en betastte de buik waarin mijn zoon zich nu al negen maanden ophoudt (een zwangerschap duurt circa 40 weken, dus 10 maanden). Het werd een linkse, een uppercut. Niet veel later werd de hartslag gecontroleerd, ook ik mocht luisteren. Donkdonkdonkdonkdonk deed het hartje. Alles is goed. Ik kan me niet herinneren dat ik deze woorden ooit heb opgeschreven.
Geschreven door Ernest op: woensdag 2 Juli 2008 - 08:31:38
Meten
Hoe meet je succes? Bij literaire avonden kun je het meten naar het applaus of het aantal bezoekers. Bij Gooi een tomaat naar een schrijver & een roos naar de zangeres kun je het ook meten naar het aantal rozen of rotte tomaten dat geworpen is. Vorig jaar was GETNES&ERNDZ een groot succes, daarom komen we terug. Op donderdag 7, 14, 21 en 28 augustus op het terras van Café Rotterdam. Meer info volgt als de tomaten rijp zijn. (In Noord-Italië over twee weken.)
Geschreven door Ernest op: dinsdag 1 Juli 2008 - 09:27:13
