Vanmorgen, met her en der nog een tomatenpitje, ontbeten met schrijfster Saskia de Coster, haar vriendin en hun hond. De hond komt uit Tibet en is genoemd: 11. Er zat een garantie op van een week. Die is inmiddels verlopen: 11 doet het nog steeds. Hij blaft, plast en likt. Ik kan met trots vertellen dat ik voor het eerst in mijn leven met een hond heb gezoend.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 29 Augustus 2008 - 18:34:24
Mijn
Twee mannen op het station, beiden een baard. Ze geven een pak appelsap door. Er wordt gulzig gedronken. ‘Ik wil reizen,’ zegt dan een van de mannen. ‘Ik wil over het platteland dwalen en oog in oog komen te staan met de vrouw die ik altijd heb gezocht. Ik wil het allemaal nog eens overdoen.’ Het antwoord van de ander komt na een paar minuten, alsof er lang over nagedacht is, herinneringen worden opgediept uit een ingestorte mijn, maar dat is niet zo. Het antwoord gaat over nu: ‘Waar heb je het over?’
Geschreven door Ernest op: donderdag 28 Augustus 2008 - 10:15:44
Kooi
Op de luchthaven van Verona zie ik een man naar vrouwen kijken. Zijn ogen volgen hoge hakken, glanzende benen, strakke truitjes. Het kijken gebeurt zonder schaamte. De mannen die bij de vrouwen horen en vaak achter een karretje lopen met een toren van bagage, reageren verschillend op de voyeur. Sommige mannen doen alsof ze niets zien, anderen schudden hun hoofd of proberen de blik van de voyeur te onderscheppen. Maar er zijn ook mannen die hun vrouw scherp in de gaten houden, bewaken. In plaats van in een boerka hullen ze hun vrouw in een onzichtbare kooi. De kooi gaat met gemak door de detectiepoortjes van de douane. De hoge hakken niet, die moeten uit.
Geschreven door Ernest op: woensdag 27 Augustus 2008 - 13:28:39
Bijdrage
In het boek van mijn zoon (‘Mijn allereerste levensjaar’) staan talloze vragen die door de ouders moeten worden ingevuld. Wanneer we de eerste keer beweging voelden, wie bij de geboorte aanwezig waren, welke cadeaus we mochten ontvangen. We vullen alles braaf in. De baby moet echter ook een bijdrage leveren: een afdruk van zijn handje en voetje. Aanstaande donderdag is de laatste editie van Gooi een tomaat naar een schrijver & een roos naar de zangeres. Ik durf te wedden dat de tomaten minder troep zullen geven dan mijn zoon heeft veroorzaakt met rode verf.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 26 Augustus 2008 - 11:23:53
Bijten
Dit is ook geluk: de auto aan de kant zetten na het zwemmen in een bergmeertje. De appelgaard in rennen. Snel vier Gala’s plukken. Dan de voet op het gaspedaal. Rijden. En bijten, in de frisse, rode, gespikkelde appel. De ramen open. De wind in de haren, in de oren. Het geluid van onderweg zijn.
Geschreven door Ernest op: maandag 25 Augustus 2008 - 08:59:50
Worp
Ter gelegenheid van de geboorte van Huckleberry Finn van der Kwast is er een klein boekje verschenen, door de ouders geschreven en vertaald (want de uitgave is tweetalig), vormgegeven door Hans Foks van Vuurrood en in een oplage van 250 exemplaren gedrukt op ongestreken natuurpapier. De tand is een vertelling over een kind dat verwekt wordt met een wonderbaarlijke worp. Via het mailadres op de contactpagina van deze site is het boekje kosteloos te bestellen. Uiteraard zonder knuffelbeer.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 22 Augustus 2008 - 08:46:46
De kweker
Vanavond vindt de derde editie van Gooi een tomaat naar een schrijver & een roos naar de zangeres plaats. Schrijvers: Herman Koch, Arjen Lubach, Christophe Vekeman en Luc De Vos (foto). Operazangeres met een dijk van een decolleté: Claudia Patacca. De tomaten hebben vier dagen in een machinekamer gestaan, de rozen zijn vanmorgen bij de kweker opgehaald. De kweker: ‘Hier heb ik al mijn hele leven van gedroomd, dat mijn rozen naar een zangeres worden gegooid. Hoe groot is haar boezem?’
GETNES&ERNDZ
Het terras van Café Rotterdam
Wilhelminakade 699, R’dam
Aanvang 20:00 uur (i.p.v. 19:00 uur)
Geschreven door Ernest op: donderdag 21 Augustus 2008 - 10:03:24
Donateur
Op Lowlands kon je geknuffeld worden door een verpleegster. Dit in het kader van de Zorg voor Zorg campagne van Oxfam Novib. Ik liet me knuffelen voor de Bravo-tent, in het gras, met op de achtergrond de muziek van Jamie Lidell. Later op de dag werd ik donateur bij een meisje met ogen in de kleur van groene druiven vlak voor de oogst. Ze heette Stefanie en was 22 jaar oud.
Geschreven door Ernest op: woensdag 20 Augustus 2008 - 10:55:11
Ter hoogte van het kruis
Ontwerper Wout Rockx maakte speciaal voor Gooi een tomaat naar een schrijver & een roos naar de zangeres een katheder. Met een schietschijf ter hoogte van het kruis van de schrijver, opdat de voortplantingsorganen buiten schot blijven. Dichter Quirien van Haelen ging afgelopen editie naast de katheder staan. Hij is pas getrouwd en wil graag kinderen. In dit filmpje vertelt hij meer over deze wens, en ook over bierviltjes.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 19 Augustus 2008 - 12:05:16
Elke seconde
De toiletten op Lowlands zijn een beproeving. Soms is het toiletpapier op en wordt er een gigantische rol doorgegeven. Wie meer dan vijf velletjes afscheurt, is een viezerik. Dan is er de rij, en deze zekerheid: de persoon achter je is na jou. Hij/zij volgt elke beweging, hoort elk geluid, telt elke seconde. En als je klaar bent, de deur van het slot haalt en naar buiten stapt, is daar de blik die je probeert te doden. Je vlucht weg in de massa en je hoopt niet herkend te worden.
Geschreven door Ernest op: maandag 18 Augustus 2008 - 16:17:39
Spinnen
Vannacht slaapt Kristien Hemmerechts in mijn woning. (Vanavond staat ze op GETNES&ERNDZ, morgen op Lowlands in het blok van Nur Literatur.) Omdat ik zelf anderhalve maand niet in mijn woning ben geweest, heb ik talloze spinnen moeten verjagen. Ook is de vloer gedweild en zijn de vensterbanken afgestoft. Als verrassing heb ik een snoepje op het hoofdkussen van Kristien neergelegd. Zelf zal ik bij een vriend op de bank slapen. Hij heeft beloofd een knuffel neer te leggen.
Geschreven door Ernest op: donderdag 14 Augustus 2008 - 14:51:11
Weer
‘It was ideal apple eating weather,’ schrijft Truman Capote in In Cold Blood. ‘The whitest sunlight descended from the purest sky, and an easterly wind rustled, without ripping loose, the last of the leaves on the Chinese elms.’ Ik lees Capote op weg naar Nederland en vraag me af het ideaal tomaten gooi weer zal zijn. En na donderdag: ideaal Lowlands-weer. In de Echo 2-tent vindt op vrijdag een speciale editie plaats van Nur Literatur (met Daniël Dee, Kristien Hemmerechts, Herman Koch en Robert Vuijsje). De rest van het weekend zal ik met Jorg S., vriend T. en Michiel van den Berg over het festivalterrein struinen – dezelfde kameraden als vorig jaar. Zoveel is er ook niet veranderd.
Geschreven door Ernest op: woensdag 13 Augustus 2008 - 09:01:17
Pitjes
Vorige week donderdag las Rufus Ketting voor op de eerste editie van Gooi een tomaat naar een schrijver & een roos naar de zangeres. Vrijdag moest hij naar het ziekenhuis. Er zat iets in zijn oor, hij hoorde vreemde dingen. In het café waar hij elke ochtend koffie drinkt, dacht hij een Arabische countertenor te horen. In het ziekenhuis werd zijn oor uitgespoten, er bleek een grote hoeveelheid tomatenpitjes in te zitten. De zuster wilde weten hoe de pitjes in zijn oor waren terechtgekomen. Rufus zei: ’14 augustus, 19 uur, Café Rotterdam.’ En hij voegde eraan toe: ‘Tennisrackets zijn toegestaan.’
Geschreven door Ernest op: dinsdag 12 Augustus 2008 - 09:43:37
Bord
Het station van Fortezza riep weemoed op. Ik strandde hier twee jaar geleden, op een winterdag, op weg naar ex-ijsbereider Giuseppe Olivo (IJssalon Venezia, Rotterdam). In de bergen sneeuwde het, in Fortezza regende het. Ik besloot naar de kapper op het station te gaan, maar van de kapsalon was alleen een bord over: ‘Parrucchiere’. Meer niet. Nu was ik weer in Fortezza. De hemel was blauw, zonnestralen deden hun werk: de weemoed verdampte snel. En misschien hielp de kindervreemde kelner van Hotel Restaurant Post ook. Hij gaf ons drie menukaarten, en toen ik een liter mineraalwater bestelde, vroeg hij: ‘Drie glazen?’
Geschreven door Ernest op: maandag 11 Augustus 2008 - 09:59:20
Mis
Zoals je een vrouw op vele manieren kunt slaan, zo kun je ook op vele manieren met een tomaat gooien. Onderhands, bovenhands, met een boogje, in een rechte lijn. Er werd gisteren niet heel goed gegooid. Dat wil zeggen: veelal mis. Het was een behoorlijk onhandig publiek, sommige bezoekers leken wel blind. Althans, dat is mij ter ore gekomen. Volgende week ben ik er zelf bij. Ik hoop op een beter publiek.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 8 Augustus 2008 - 10:03:42
Minderbedeelden
Ik ging met mijn buurmeisjes frambozen plukken in de buurt van Barbian. Uiteraard topless en continu etend. We gingen met achttien kilo naar huis. De komende dagen er jam worden gemaakt, en sap, maar ook milkshakes en frambozenijs. De minderbedeelden, de kanslozen, de sukkels, de nietsnutten, de mislukkelingen zullen het vanavond tijdens de eerste editie van GETNES&ERNDZ moeten doen met tomaten. Misvormd, afgekeurd, rot.
Geschreven door Ernest op: donderdag 7 Augustus 2008 - 08:11:48
Geslacht
Mijn zoon heeft de gave om twee uur achtereen te krijsen. Het luchtalarm van Bolzano is er niets bij. Om de baby te kalmeren (en om de moeder te ontzien) maak ik vaak een wandeling met hem. Het deinen van mijn borst doet wonderen. Oude Italiaanse vrouwtjes kunnen het echter niet laten om de draagdoek open te pulken met hun klauwen. ‘Un bambino,’ roepen ze uit. ‘Che carino!’ Een van de vrouwtjes prees het geslacht van mijn kind. Ze hield een vurig betoog over de voordelen van een zoon ten opzichte van een dochter. Bij het laatste woord trok ze een vieze blik. Ook zij zou een goede kandidaat zijn voor Gooi een tomaat naar een schrijver & een roos naar de zangeres. Het zou pomedori regenen.
Geschreven door Ernest op: woensdag 6 Augustus 2008 - 07:57:44
Krankheit
Hoog in de bergen van Alto Adige (Südtirol), op een prachtige weide met paarse bloemen, lees ik Hiob van Joseph Roth: ‘Eines Tages also war die Erkenntnis über ihn gekommen. Es war wie eine zweite, eine wiederholte Ehe, diesmal mit der Hässlichkeit, mit der Bitterkeit, mit dem fortschreitenden Alter seiner Frau. Näher empfand er sie zwar, beinahe ihm einverleibt, untrennbar und auf ewig, aber unerträglich, quälend und ein bisschen auch gehasst. Sie war aus einem Weib, mit dem man sich nur in der Finsternis verbindet, gleichsam eine Krankheit geworden, mit der man Tag und Nacht verbunden ist, die einem ganz angehört, die man nicht mehr mit der Welt zu teilen braucht und an deren treuer Feindschaft man zugrunde geht.’ A.s. donderdag vindt de eerste editie plaats van Gooi een tomaat naar een schrijver & een roos naar de zangeres. Het is jammer dat Joseph Roth daar niet bij kan zijn.
Geschreven door Ernest op: dinsdag 5 Augustus 2008 - 09:17:28
Voeten
Ooit was Bart H. verliefd op een meisje met grote voeten. Alles aan haar was perfect, behalve haar voeten. Maat 46. In de zomer zwol alles nog eens aan. Vrouwen met grote borsten kunnen een borstverkleining overwegen. Zelfs schaamlippen kunnen worden gecorrigeerd. Maar aan grote voeten kan niets worden gedaan. Het meisje huilde dagelijks om haar kolossale lichaamsdelen, durfde er niet meer naar te kijken. Op een dag zette de verwaarlozing in. De voeten begonnen te stinken, er kwam een geur vanaf die garnalen verspreiden als je ze een half jaar in de koelkast houdt. Bart rook die geur op een zomerdag. Het gras was hoog. Zijn schoenen lagen naast die van het meisje. ‘Hoe kun je van me houden?’ zei ze. Bart zei iets over het hoge gras en de insecten die lieve geluiden maakten, maar de liefde werd die zomerdag niet geconsumeerd. Ook niet op andere, veel koudere dagen.
Geschreven door Ernest op: maandag 4 Augustus 2008 - 08:38:15
Memoires
Op een bankje, terwijl ik mijn mail checkte in de zon, werd ik aangesproken door de tuinman. Hij vertelde dat hij drie dochters had. Eén van hen is pianiste en woont in München. Ze heeft nog les gehad van Rachmaninov. In de memoires van James Salter komen veel bekende namen voorbij: Mia Farrow, Robert Redford, Roman Polanski. Op dit moment schrijf ik aan Memoires van een halve Indiër, maar bekende mensen komen er niet in voor. Ik ben, vrees ik, overgeleverd aan mijn moeder als bron.
Geschreven door Ernest op: vrijdag 1 Augustus 2008 - 08:10:40
