Er is een wereld die bijna niemand kent. Het ruikt er naar zeep, het licht is kunstmatig, een machine gonst continu. De bewoners van deze wereld zijn onzichtbaar. Het zijn afwassers. Iedereen kent koks, iedereen kent kelners. Niemand weet wie de afwasser is. Aan het einde van de avond, als de rekening op tafel ligt, wordt vaak de grap gemaakt: ‘Dat wordt afwassen.’ Maar de mensen weten niet waar ze het over hebben. Delgado Damasio weet wat afwassen is. Hij doet het al meer dan twintig jaar. Vijf dagen per week, acht uur per dag.
Ooit was Delgado Damasio bouwvakker op de Kaapverdische Eilanden. Hij liep met ontbloot bovenlijf onder de zon en keek naar vrouwen. En de vrouwen keken terug. Nu staat hij in een spoelkeuken en draagt hij een schort. Niemand kijkt naar hem. De mens denkt in tijd, en bij die tijd horen begrippen als ‘vooruitgang en ‘verslechtering’. Maar Delgado Damasio denkt niet in deze begrippen. Hij praat nooit over ‘toen’. Weemoed is iets waar hij immuun voor is. Melancholie, spijt, zwaarmoedigheid, van hetzelfde laken een pak. Misschien is dat het geheim van zijn gezicht. Een gezicht dat tien jaar jonger lijkt dan het is. Of zou het komen door zijn glimlach? Delgado Damasio lacht niet alleen met zijn mond, maar ook met zijn ogen, zijn wenkbrauwen, zijn hele gezicht.
Het rijtje restaurants waar hij heeft gewerkt is indrukwekkend: De Engel, Kip, Rosso, Zeezout. Tegenwoordig wast hij af in restaurant Fred. De culinaire hotspot van dit moment. Wie er een tafel wil hebben in het weekend, moet drie maanden van tevoren reserveren. Het ligt voor de hand om de kwaliteit van het eten in verband te brengen met de chef-kok. Maar dit klinkt bijna logischer: Waar Delgado Damasio, daar goed eten.
Er zijn mensen die zweren bij passie. De dingen die ze elke dag doen, doen ze met hun hart. Zonder zouden ze niet kunnen functioneren. De afwasser van restaurant Fred doet gewoon zijn werk. Wat vies is, wordt schoongemaakt. Passie bewaart Delgado Damasio voor de nacht. In de Sunclub danst hij elke week met vrouwen die weten hoe heupen en billen werken. Hier kijkt en voelt hij. Hier lacht Delgado Damasio met zijn hele lichaam.
