Ernest Roelof Arend van der Kwast wordt op 1 januari 1981 geboren in Bombay, India. Hij is de jongste van drie broers, en de knapste, leukste, maar vooral ook de drukste. Na zijn emigratie naar Nederland in zijn eerste levensjaar wordt hij door zijn ouders, Theo van der Kwast en Veena van der Kwast-Ahluwalia, direct bij een atletiekvereniging aangemeld. En bij een padvinderstroep. En een jongenskoor. Als hij naar het gymnasium gaat in Rotterdam, komt hij in aanraking met toneel. Regisseur Jules Terlingen heeft ook snel genoeg van de druktemaker en zet hem aan het schrijven. Wat resulteert in een productie van drie stukken per jaar.

In 1999 - het jaar waarin Ernest eindexamen doet - debuteert hij met een kort verhaal in literair tijdschrift Passionate. Nog geen drie maanden later is hij hoofdredacteur van het tijdschrift, heeft hij zijn gymnasiumdiploma op zijn zak, en werpt hij over de veertig meter met de discus, goed voor een plaats in de top vijf van Nederland. Met twee vrienden besluit hij naar de andere kant van de wereld te gaan, naar Nieuw-Zeeland. Daar worden ze verliefd op alles wat ze zien: meisjes, vrouwen, oude auto's, espressokopjes en schapen. Ernest vliegt na vijf weken terug naar Nederland om zich op het schrijven te storten, zijn twee vrienden vliegen door naar Australië om als appelplukker te werken. Aan het einde van hun sabbatical schrijven de drie vrienden zich in voor een studie. Ernest begint voortvarend aan Economie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Hij gaat op kamers en werkt als kelner in zowat elk chique restaurant in Rotterdam, maar verdient ook bij als piccolo en pompbediende, want zijn levenswijze is niet goedkoop. Ernest koopt alle boeken van Bukowski, Hermans en Brusselmans, alle symfonieën van Mahler, en een Maserati.

Met Jorg Schellekens lanceert Ernest in 2001 het literaire podium Nur Literatur. Een antwoord op alle multiculturele, interdisciplinaire festivals op dat moment, waar vioolspelende rappers en didgeridoospelende acteurs gedichten voordragen met op de achtergrond een pruttelend koffiezetapparaat. Nur Literatur heeft inmiddels zestien edities achter de rug en is door Tommy Wieringa ‘het beste literaire festival van Nederland’ genoemd.

In december 2002 verschijnt de wintervertelling Alle begin is mooi in een oplage van 400 exemplaren bij een Rotterdams vormgeefbureau. Twee uitgevers bellen Ernest op, maar op dat moment heeft Yusef el Halal al contact met twee andere uitgevers. Yusef el Halal is het pseudoniem van Ernest van der Kwast en Steven Verhelst, en is in het leven geroepen toen Ernest merkte dat er te weinig goede kopij werd opgestuurd naar de schrijfwedstrijd Write Now! die hij zelf organiseerde. Ernest was juryvoorzitter, maar dat weerhield hem er niet van om het verhaal Man zoekt vrouw om hem gelukkig te maken op te sturen. Yusef el Halal won. Zoals hij ook de Phenix Essayprijs won en de Hollands Maandblad prozabeurs. Nadat hij (Yusef) een bliksemcarrière maakte in De Standaard, verscheen in april 2004 de verhalenbundel Man zoekt vrouw om hem gelukkig te maken bij uitgeverij Nijgh & Van Ditmar. Het Yusef-collectief is dan inmiddels uitgegroeid tot zes auteurs. De bundel wordt lovend ontvangen. Parool noemt het zelfs 'het allerleukste debuut van 2004'.

Het discuswerpen schiet er in deze periode bij in. Er worden geen noemenswaardige afstanden gemeten.

Februari 2005 verschijnt dan het officiële debuut van Ernest, Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen. De Volkskrant noemt het ‘een aanstekelijk, onderhoudend, lichtvoetig en ook diepzinnig boek’. Ook NRC Handelsblad is positief: ‘Een lied van schijn en wezen […] uitermate geestig […] hartverscheurend mooi.’

Met de verkoopopbrengst van Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen en het voorschot voor een nieuw boek vertrekt Ernest begin 2006 naar Italië. Daar schrijft hij nu aan de tragische roman Wacht nog met springen.